Mag iedereen jouw salaris weten? 'Mensen hebben het er toch wel over'
Leestijd: 3 minDoor Joanne Westeneng
Leestijd: 3 minDoor Joanne Westeneng
"Behandel werknemers niet als kinderen door ze niets te vertellen."
"Vergelijk bijvoorbeeld het loon van tien mannen en tien vrouwen die hetzelfde werk doen. Maar doe dat niet op individueel niveau."
Vraag je je ook weleens af wat je collega verdient? Zou het meer of minder zijn dan wat jij krijgt? En waarom dan?
Veel bedrijven voeren in deze tijd van het jaar eindejaarsgesprekken en daarbij gaat het onvermijdelijk ook over je salaris voor het volgende jaar. Maar zou het daarbij niet handig zijn als je weet wat je directe collega verdient?
Sommige bedrijven haken in op deze vragen. Zij maken de salarissen van alle medewerkers openbaar omdat dat eerlijker en transparanter zou zijn. Maar is dat wel een goed idee?
Organisatiepsycholoog Lennard Toma vindt in ieder geval van wel, zo zegt hij in Dit is de Dag (EO).
Lennard Toma
Organisatiepsycholoog"Het is fijn om te weten omdat we daarmee ook het eerlijke gesprek met elkaar kunnen voeren. Het normaliseert de boel eigenlijk, je haalt het taboe eraf. Daardoor kun je er gesprekken over voeren. (...) Ik ben binnen mijn bedrijf niet iemand die het meeste verdient. We hebben het er onlangs nog gehad over salarisverhoging, maar we hebben toen samen besloten om dat niet te doen. Wel gaan we de winstdeling uitkeren en iets doen met de reiskosten. Dat voelde voor iedereen eerlijker."
Kilian Wawoe is ook organisatiepsycholoog, maar is het totaal met Toma oneens. Volgens hem is het zelfs illegaal om salarissen openbaar te maken.
Kilian Wawoe
Organisatiepsycholoog"We hebben in Nederland hele strenge AVG-wetgeving. Die stelt dat je niets bekend mag maken over iemands personeelsdossier, dus ook niet over iemands salaris. En meer vanuit de psychologische kant: Je ziet dat mensen zich constant met de ander vergelijken. En we weten ook dat mensen zich over het algemeen iets beter vinden dan de ander. Als je de salarissen openbaar maakt, vinden mensen dus vaak dat ze meer zouden moeten verdienen dan hun collega's. Om die reden raad ik het dus af om te doen."
Het is nu dus illegaal, maar wetgeving kan natuurlijk veranderen. Stel dat het wel legaal zou zijn, waarom moeten we het dan nog steeds niet willen volgens Wawoe? Zou het niet dé kans zijn om het salarisverschil tussen mannen en vrouwen uit de weg te helpen?
"Als het gaat over dat probleem: er komt wetgeving aan waardoor werkgevers meer transparant moeten worden over wat ze aan mannen en vrouwen betalen. Maar dat is op groepsniveau. Ze vergelijken dan bijvoorbeeld tien mannen en tien vrouwen die hetzelfde werk doen. Dat kan. Maar op individueel niveau is het schending van de privacy."
Toch blijft Lennard Toma erbij: salarissen openbaar maken is een goed idee.
Lennard Toma
Organisatiepsycholoog"Als je er niet duidelijk over bent, gaan mensen het er toch wel over hebben bij het koffiezetapparaat. Vaak ontstaan daar ook allerlei aannames die niet kloppen. Dat kan je oplossen door je werknemers niet als kinderen te behandelen maar ze gewoon alles te vertellen."
Maar Kilian Wawoe weet het zeker: hij vindt het geen goed idee. Hij zegt uit ervaring te weten dat het een hoop onrust kan veroorzaken in een bedrijf. Hij vindt het argument dat mensen het er "toch wel met elkaar over hebben" dan ook niet genoeg.
Kilian Wawoe
Organisatiepsycholoog"Mensen zijn, juist bij dat koffiezetappraat, niet altijd volledig als het gaat over wat ze verdienen. Sommige mensen werken minder uren of hebben net een iets ander contract waardoor ze minder betaald krijgen. Het is dan appels met peren vergelijken, maar doordat ze zo kunnen vergelijken, krijgen mensen toch het gevoel dat iets niet eerlijk is. (...) Ik raad het iedereen af, ik zou het echt niet doen."
In Dit is de Dag (EO) gaat Jan Willem Wesselink verder over dit onderwerp in gesprek met:
De weergave van Spotify vereist jouw toestemming voor social media cookies.
Luister jij liever via een ander kanaal? Klik hier om het gesprek af te spelen op jouw favoriete podcast-app.
