Achteraf is het natuurlijk makkelijk praten, maar ik zag het al een beetje toen GroenLinks/PvdA-leider Frans Timmermans onlangs binnen kwam lopen in de Heilig Hart van Jezus Kerk in Heerlen.

Hij is relaxed gekleed, draagt een trui in plaats van een jasje en hij is alleen, er is geen voorlichter te bekennen. ‘In dit zaaltje hebben we het 50-jarig huwelijk van mijn grootouders gevierd’, vertelt hij enthousiast. ‘Ze woonden hier om de hoek’.

Politici in Adieu God? vormen altijd een beetje een spannend avontuur. Ze zijn regelmatig te gast. Als ik even terugblader in het archief kom ik in de 12,5 jaar dat Adieu God? bestaat onder andere de namen tegen van Ronald Plasterk, Pia Dijkstra, Dries van Agt, Sigrid Kaag, Ferdinand Grapperhaus, Esther Ouwehand, Caroline van der Plas en Hugo de Jonge (allemaal terug te zien op npostart.nl).

De grote vraag is altijd: zijn ze echt bereid zich in het hart te laten kijken, of mogen we slechts dat deel zien wat de kiezer zou kunnen behagen? Bij een ‘gewoon’ politiek interview is dat minder erg. Dan hoort het erbij dat een politicus een standpunt of opinie komt ventileren zonder meteen z’n hele hebben en houden op tafel te leggen. Maar in Adieu God? kan dat eigenlijk niet. Als een Adieu-gast niet echt openhartig wil zijn, is de uitzending op voorhand mislukt.

Frans Timmermans stelt niet teleur. Uit het voorgesprek, dat we altijd houden bij dit programma, was al duidelijk geworden dat hij veel te vertellen heeft. Hij is opgegroeid in een katholiek maar tumultueus gezin in het zuiden, ‘toen God nog overal was’, citeert Timmermans Bruce Springsteen. ‘Dat vind ik zo mooi omschreven! Altijd en overal was God!’