Is het adopteren van kinderen uit het buitenland straks verleden tijd?
Leestijd: 4 minDoor Steve Oosterkamp
Leestijd: 4 minDoor Steve Oosterkamp
"Het voelt als een persoonlijke afwijzing. Kinderen als wij zijn straks niet meer welkom."
"Adoptie is een systeem dat meer slachtoffers maakt dan dat het goed is voor mensen."
Ze werden illegaal naar Nederland gebracht, of er is gesjoemeld met hun gegevens. Omdat er jarenlang veel fout ging bij het adopteren van kinderen uit het buitenland, wil de Tweede Kamer ingrijpen. Is het straks niet meer mogelijk om een kindje te adopteren uit het buitenland?
Het adopteren van kinderen uit andere landen moet geleidelijk stoppen, dat vindt de Tweede Kamer. Een plan van de SP om dat te regelen kreeg genoeg steun. De regering moet nu met een nieuw plan te komen waarin het adopteren van kinderen uit andere landen zorgvuldig wordt verminderd.
Demissionair minister Franc Weerwind (Rechtsbescherming) was het hier niet mee eens. Hij wilde juist een nieuw systeem maken, waarbij een centrale organisatie een grote rol zou spelen bij het regelen van adopties. Ook wilde hij het aantal landen waaruit adoptie mogelijk is beperken.
Lees ook: Eline en Sander adopteerden drie zusjes uit Hongarije
Al een paar jaar geldt er een beperking op het aantal landen waaruit je kunt adopteren. Begin 2021 stopte de regering volledig met het toestaan van buitenlandse adopties, vanwege ernstige problemen die al tientallen jaren speelden. Kinderen werden illegaal naar Nederland gebracht, of er werd gesjoemeld met hun gegevens. Omdat deze problemen nog steeds kunnen voorkomen, werden alle adopties meteen gestopt.
Een jaar later besloot minister Weerwind om adopties uit het buitenland onder strenge voorwaarden en controles weer toe te staan, maar alleen uit een paar landen.
Het antwoord vind je onderaan het artikel.
Met het beëindigen van adoptie uit het buitenland, komt er een einde aan een tijdperk. In de afgelopen zestig jaar adopteerden Nederlandse gezinnen in totaal ruim 40.000 kinderen vanuit het buitenland. De piek lag in het begin van de jaren 80. Door steeds strengere regels is er vanaf 2004 een flinke daling te zien van het aantal uit het buitenland geadopteerde kinderen.
Doen we er goed aan om in Nederland te stoppen met adoptie uit het buitenland? Of lopen kinderen uit arme landen op die manier een veilig thuis mis?
Inez Teurlings was vijftien maanden oud toen ze vanuit Bangladesh werd geadopteerd door een Nederlands gezin. Nu is ze voorzitter van de Stichting Interlandelijk Geadopteerden, een netwerk- en belangenorganisatie voor (volwassen) geadopteerden uit alle mogelijke herkomstlanden. Dat Nederland nu van plan is om te stoppen met adoptie vanuit het buitenland, doet haar veel pijn, zegt in Dit is de Dag (EO).
Inez Teurlings
Stichting Interlandelijk Geadopteerden"Het is bijzonder pijnlijk. Je hoort in één keer dat je niet meer welkom bent in Nederland. Dat raakt me en het maakt me verdrietig. Het voelt als een persoonlijke afwijzing. Kinderen net als wij zijn straks niet meer welkom."
Marina van Dongen kijkt daar heel anders naar. Zij werd geadopteerd uit Griekenland en is auteur van het boek De Adoptiemonologen. Van Dongen is heel blij dat adoptie uit het buitenland straks waarschijnlijk verleden tijd is.
Marina van Dongen
Auteur 'De adoptiemonologen'"Ik durfde het bijna niet te hopen, maar het is een stap in de goede richting. Dit gaat niet over individuele gevallen. Het gaat om een systeem dat meer slachtoffers maakt dan dat het goed is voor mensen. Adoptie is bedoeld als een kinderbeschermingsmaatregel. Die paar kinderen die beschermd zouden zijn doordat ze naar Nederland gehaald zijn, dat is een druppel op de gloeiende plaat."
Inez Teurlings moet er niet aan denken hoe haar leven eruit had gezien als ze niet geadopteerd was door een Nederlands gezin.
Inez Teurlings
Stichting Interlandelijk Geadopteerden"In Nederland heb ik een goed leven. Ik ben terug geweest naar Bangladesh en heb gezien hoe het land daar is. Hier heb ik het veel beter gehad dan ik het daar ooit had kunnen krijgen. Ik ben heel dankbaar."
Marina van Dongen zegt dat ze in Nederland ook een heel fijn leven heeft, maar zij heeft een heel ander gevoel bij haar adoptie.
Marina van Dongen
Auteur 'De adoptiemonologen'"Dankbaar zijn voor een leven waar je nooit om hebt gevraagd, daar hou ik niet van. Ik denk dat met mij vele geadopteerden er jaren over gedaan hebben om te durven niet meer dankbaar te zijn. Adoptie heb ik als een toneelstuk ervaren. Je wordt naar een gezin gehaald waarvan je geacht wordt onderdeel te zijn, terwijl je dat niet bent. Je bent een zij-instromer."
"Er zijn miljoenen kinderen wereldwijd die bescherming nodig hebben. Die help je niet door er hier en daar eentje uit te plukken en die een welgesteld leven in een westers land te geven. Die help je door de krachten internationaal te bundelen. Door landen die dat zelf niet kunnen te ondersteunen om hun eigen kinderen goed te verzorgen."
Ben je benieuwd naar het hele gesprek in Dit is de Dag (EO)? Luister hieronder naar de podcast, waarin presentator Tijs van den Brink in gesprek gaat met Inez Teurlings (Stichting Interlandelijk Geadopteerden) en auteur Marina van Dongen.
De weergave van Spotify vereist jouw toestemming voor social media cookies.
Kinderen kunnen straks de namen van beide ouders krijgen: is één niet genoeg?
Zijn de uitspraken van Johan Derksen over Habtamu de Hoop racistisch?
Antwoord quizvraag: In 1956 kreeg Nederland de Adoptiewet. Daarmee was Nederland een van de laatste Europese landen waarin adoptie wettelijk geregeld werd. Bron: FIOM.
