
Leestijd: 4 minDoor Boudewijn Drechsler
Elk land heeft zijn eigen voetballiedjes. En voor een klein land als Curaçao, dat nog nooit aan een WK heeft meegedaan, is het een geheel nieuwe dimensie aan een toch al rijke muziekcultuur. En één nummer springt eruit op het eiland: 'Mama, wa'!'
Ook na Curaçao's eerste wedstrijd op dit toernooi, de verpletterende nederlaag tegen Duitsland met 7-1, schalt het nummer van zanger Jeon uit menig open raam of auto. Deelname aan het WK is al winst voor de trotse Curaçaoënaars en hun coach Dick Advocaat. Het spel in plaats van de knikkers. En dit weekend mogen ze weer aan de bak tegen Ecuador.
In Langs de Lijn en Omstreken was het mezzasopraan en Curaçaoënaar Tania Kross die als geen ander kon uitleggen wat dit WK met Curaçao doet en hoe diep de uitspraak 'Mama wa'!' of 'Kijk mama!' gaat voor haar en haar eiland.
Ook al heeft het eiland niet echt een voetbalmuziektraditie, het nummer dat momenteel een hit is op het eiland gaat net een spaatje dieper dan onze stamper 'Links rechts'. "Gelukkig hebben we niet van die saaie nummers. Wij hebben veel leukere nummers", grapt Kross. Ze legt de diepere betekenis uit: "Mama wa'! betekent: Mama, kijk! En vanaf de eerste keer dat ik het nummer hoorde, dacht ik: 'Wauw, dit klopt!'" Waarom? "In onze taal, het Papiaments, noemen we een Curaçaoënaar Yu'i Kòrsou: kind van Curaçao. Dus Curaçao is onze moeder."
"Het is wel een soort 'David en Goliath'-verhaal hier."
Ze vervolgt: "Wat het refreintje hier zegt is: 'Mama, kijk dan. Mama, kijk: ik ga voetballen! Ik heb een goal gescoord!' Je wilt als kind dat je moeder trots op jou is. En je gaat natuurlijk gemotiveerd zijn om het dan nog beter te doen."
Daar kunnen ook veel moeders van voetballende kinderen zich in vinden: "Ik ben ook een voetbalmoeder. Dan zie ik ook de ogen van mijn zoontje: mama, kijk naar mij! Dus het is gedragen met trots, iets dat zo puur is, dat kinderlijke gevoel. Want het is natuurlijk wel een soort 'David en Goliath'-verhaal hier. Dus laten we eerlijk zijn, we zijn een klein landje die tegen het o zo grote Duitsland speelt." En ondanks de 7-1 nederlaag wel een goal gescoord: kijk Mama!
Mama wa'!
Het hele WK-gevoel gaat dan ook verder dan voetbal. Kross: "Ja, wij zijn kinderen van Curaçao. En we zijn trots op wat we allemaal hebben bereikt. Het is ook gewoon nation building, die saamhorigheid."
Ze memoreert wat er gebeurde toen in november uitkwam dat Curaçao naar het WK ging: "Toen het bekend werd, stopten auto's op de weg, mensen sprongen eruit... gingen elkaar omhelzen. Zo'n saamhorigheid van het volk heb ik nog nooit meegemaakt. Het heeft ons dichter bij elkaar gebracht."
Vorige week zagen we al dat het niet alleen het geloof in zichzelf en de natie, maar ook het geloof in God is dat een bijzondere rol speelt binnen het team van Curaçao. Vorige week stroomde ineens het strand voor Hotel Huis ter Duin in Noordwijk vol, onder andere met spelers van de selectie van Curaçao voor een worshipdienst.
De weergave van deze video vereist jouw toestemming voor social media cookies.
Kross: "Ik vind het heel mooi dat ze daar heel open en transparant over zijn. Het brengt het team en de groep bij elkaar op een manier waarop ze zichzelf overstijgen. Er is iets hier boven ons dat ons daar naartoe gaat brengen."
In Langs de lijn en omstreken (EO) spraken Jan Willem Wesselink en Sander Kramer door over WK-hits met mezzosopraan en Curaçaoënaar Tania Kross.

