Marij liet haar eicellen invriezen, maar een zwangerschap bleef uit: ‘Onze agenda werd beheerst door onze kinderwens’
Leestijd: 6 minDoor Lydia Kruin-Fris
Leestijd: 6 minDoor Lydia Kruin-Fris
Als Marij haar eicellen laat invriezen, is ze er heilig van overtuigd dat ze ooit een kindje zal krijgen. Maar een zwangerschap blijft uit, en Marij loopt tegen een emotionele grens aan. "Ik was jaloers op vrouwen die zwanger werden van een spontane vrijpartij."
"Ik kan me het moment nog goed herinneren dat ik me bewust werd van mijn kinderwens", vertelt Marij (43). "Samen met mijn toenmalige partner lag ik op het strand in Colombia, en besefte ik – toen 34 jaar – dat ik moeder wilde worden. Eerder had ik vooral de sterke wens om veel te reizen. Vrijheid en kinderen waren tegenpolen in mijn hoofd, dus toen ik op vakantie – genietend van de vrijheid – voelde dat ik moeder wilde worden, was dat een teken dat ik eraan toe was."
De relatie van Marij gaat uit, maar de wens om vanuit een liefdevolle relatie op een dag moeder te worden, blijft. "Ik was 36 jaar en single toen een vriendin mij vertelde over de mogelijkheid je eicellen te laten invriezen. Ik had daar nog nooit over gehoord of gelezen. Bij het AMC bezocht ik er toen een informatiebijeenkomst over, waarna ik besloot ervoor te gaan."
De belangrijkste reden dat Marij haar eicellen wil laten invriezen is dat ze tijd wil winnen. "Ik dacht: dan heb ik de garantie ooit moeder te worden. Ook al zeiden specialisten dat dat geen uitgemaakte zaak was, toch was ik daarvan overtuigd." Marij laat 21 eicellen invriezen.
"Sinds 3,5 jaar heb ik een relatie met mijn huidige vriend. Ongeveer een halfjaar na het begin van onze relatie besloten we te proberen zwanger te worden. Ik was toen 40 jaar. Dat dat binnen drie maanden op een natuurlijke manier lukte, was echt een verrassing. Maar zeven weken later kreeg ik een miskraam."
Marij
Liet haar eicellen invriezen maar raakte na terugplaatsing niet zwanger"Er ging geen dag voorbij dat we niet met onze kinderwens bezig waren"
Opnieuw zwanger worden, lukt Marij en haar vriend Dave lange tijd niet. "Omdat het maar duurde en duurde, kregen we er een steeds sterkere hyperfocus op. Alles stond in het teken van het creëren van de perfecte omstandigheden rondom zwanger worden. Er ging geen dag voorbij dat we niet met onze kinderwens bezig waren."
Ondertussen neemt Marij contact op met het AMC om te informeren wanneer het stel gebruik zou kunnen maken van haar ingevroren eitjes. "Er bleek voor de intake voor het plaatsen van de bevruchtte eicellen al een wachtlijst te zijn van vier maanden, en daarna zou het nog maanden duren voordat de plaatsing daadwerkelijk kon gebeuren. Daar schrok ik van."
In 2024 krijgt Marij dan eindelijk haar eerste embryo geplaatst, die van haar ingevroren eicel en de zaadcel van haar vriend is ontstaan. Drie weken van tevoren begint Marij met het slikken van hormonen. Maar waar Marij altijd vanuit was gegaan, gebeurt niet. Ze raakt niet in verwachting. Ook niet na de andere vier plaatsingen die ze heeft gekregen.
"Omdat ik nog niet mijn biologische grens had bereikt, bleven Dave en ik ook op de natuurlijke manier proberen in verwachting te raken. Bezig zijn met onze kinderwens heeft een grote rol gespeeld in onze hele relatie. Onze agenda werd erdoor beheerst. Als Dave zei dat hij over een paar maanden een weekend weg wilde met vrienden, ging ik eerst uitrekenen of ik in dat weekend wel of niet vruchtbaar zou zijn. Het beheerste alles."
Marij
Liet haar eicellen invriezen maar raakte na terugplaatsing niet zwanger"Ik wilde niet meer dat seks een ‘moetje’ was"
Het stel wordt nog twee keer op de natuurlijke manier zwanger, maar verliest het ook weer. "Na die laatste miskraam werd het mij teveel. Al die jaren had ik mezelf nooit de ruimte gegeven om te voelen wat alles met me deed. Nu voelde ik wat een aanslag het op mijn lichaam was om elke maand bezig te zijn met zwanger worden. Seksualiteit had voor mij een heel andere betekenis gekregen. Ik was jaloers op vrouwen die in verwachting waren geraakt nadat ze gewoon zin hadden om met hun partner te vrijen. Ik wilde niet meer dat seks een ‘moetje’ was."
Marij besluit daarom dat het genoeg is geweest. De kinderwens blijft, maar er alles aan doen om het misschien voor elkaar te krijgen, wil ze nu niet meer. De afspraak die Marij in het ziekenhuis heeft voor een nieuwe plaatsing van een bevruchte eicel, annuleert ze.
"Toen dat besluit was genomen, voelde ik zoveel opluchting, alsof er een last van mijn schouders afviel. Ik voel dat ik mijn leven terug heb. Dave en ik zijn samen vier weken op vakantie geweest om stil te staan bij de miskramen, en alles wat we daaromheen hebben meegemaakt. Nu we op dit moment niet meer actief met onze kinderwens bezig zijn, voelt het alsof ik eindelijk weer de regie over mijn leven terug heb."
Wat Marij andere vrouwen vooral wil meegeven, is dat het kan helpen om ook de niet-succes-verhalen te delen. Over de miskramen en de onvervulde kinderwens. "Ik hoop dat ik voor vrouwen een voorbeeld mag zijn door mijn verhaal te delen. In de afgelopen maanden heb ik gezocht naar verhalen van vrouwen die in dezelfde situatie zitten als ik, maar ze zijn lastig te vinden. Ik wil met mijn verhaal het geluid laten horen dat zwanger worden niet vanzelfsprekend is – ook niet als je eicellen hebt laten invriezen."
In Dit is de Kwestie (EO) gaat presentator Rachel Rosier verder over dit onderwerp in gesprek met Marij en andere gasten. Je kunt de uitzending hieronder bekijken.
Wil jij de aflevering liever streamen? Klik hier om de aflevering te bekijken via NPO Start.
