Jerne (16) is mantelzorger voor zijn broertje: 'Ik ben het gewend veel te helpen'
Leestijd: 6 minDoor Lydia Kruin-Fris
Leestijd: 6 minDoor Lydia Kruin-Fris
Tijd die leeftijdgenoten hebben om te gamen, sporten of ontspannen, heeft Jerne vaak nodig om voor zijn broertje te zorgen of mee te helpen in het huishouden. "Ik vind het vanzelfsprekend dat je er voor een ander bent."
Tussen de moeders en vaders op het schoolplein staat eens in de zoveel tijd een blonde jongen. Net als die ouders wacht hij op de bel, alleen komt hij niet zijn kind van school ophalen, maar zijn twee zusjes. Zijn vader is namelijk aan het werk en zijn moeder is druk met de zorg voor Feitse, zijn broertje. Voor Jerne, de blonde jongen, is het de normaalste zaak van de wereld dat hij zijn ouders ondersteunt in de zorg voor het gezin.
“Ik was twee jaar toen Feitse geboren werd”, vertelt Jerne. Feitse wordt met een open rug geboren en ondergaat niet lang daarna risicovolle operaties. “Hij had ook klompvoetjes en hij heeft een waterhoofd waardoor hij een drain in zijn hoofd heeft om overtollig hersenvocht af te voeren. Heel kleine afstanden lopen lukt hem wel, maar meestal zit hij in een rolstoel.” Verstandelijk is Feitse wel helemaal gezond.
Tamara’s kinderen zijn haar mantelzorgers: 'Ik hoor voor mijn kinderen te zorgen, niet andersom'
Door de extra zorg die zijn broertje nodig heeft, is Jerne al van jongs af aan mantelzorger voor Feitse. “Ik ben het gewend om mee te helpen in het huishouden. Voor mij is het normaal om zijn rolstoel te duwen, mijn zusjes van school te halen met de bakfiets of thuis te helpen door schoon te maken, eten te koken of de vaatwasser in- of uit te ruimen. Als het nodig is, help ik gewoon.”
Jerne straalt als hij over zijn broertje vertelt. “Feitse zit nu in 2 mavo en doet het hartstikke goed. Naar en van school wordt hij in een privétaxi vervoerd. Binnenkort gaan Feitse en ik samen naar de bioscoop, en laatst zijn we met z’n tweetjes naar het TT Circuit in Assen geweest. Mijn broertje en ik maken eigenlijk nooit ruzie, ik zou niet weten wanneer de laatste keer was. Met mijn zusjes heb ik ook een goede band. Het kan behoorlijk druk zijn thuis, maar als ik dan bij mijn oma logeer, mis ik op ten duur toch die gezelligheid van thuis.”
Dat Jerne mantelzorger is, beseft hij eigenlijk pas als hij op zijn veertiende een brief ontvangt. “Die brief kwam van een organisatie die uitjes regelt voor jonge mantelzorgers, en ik was uitgenodigd. Zo ben ik een keer met andere jonge mantelzorgers wezen pizza bakken en een keer wezen bowlen. Dat is altijd heel leuk en het is ook fijn om ervaringen te kunnen delen. Toch zal ik mezelf nooit echt als goede mantelzorger zien. Ik vind het vanzelfsprekend dat je er voor een ander bent. Als iemand hulp nodig heeft, vind ik het normaal om te helpen.”
Praten over het feit dat Jerne veel meehelpt thuis, doet hij eigenlijk niet. “Omdat het voor mij zo normaal is, denk ik er niet aan erover te beginnen. Maar op school weten ze er wel van.”
Jerne
Mantelzorger voor broertje"Het is mijn droom om als gezin ooit naar de bergen te kunnen."
Is er een grens aan wat Jerne wil doen thuis? “Ik zou het niet weten, al zeg ik heel soms wel: ik heb genoeg gedaan, nu even niet. Dan mag ik een taak ook wel later doen. Als ik mijn zusjes op moet halen in de regen zeg ik ook wel eens ‘nee’.”
Wat Jerne wel eens jammer vindt, is dat de gezondheidssituatie van Feitse het gezin belemmert om vakanties in het buitenland te vieren. “Ik zou graag naar de bergen gaan, naar de eeuwige sneeuw. Maar met een rolstoel is dat niet te doen, en als er toch iets misgaat met Feitse, zijn we te ver verwijderd van goede zorg. Het is mijn droom om als gezin ooit naar de bergen te kunnen.”
Als Jerne geen mantelzorger voor zijn broertje was geweest, had hij meer tijd gehad voor vrienden of sport. Toch is dat niet waar die extra tijd naartoe was gegaan. “Ik denk dat ik die tijd gebruikt had om er nog meer op uit te trekken met Feitse, samen plekken ontdekken.” Zijn ogen lichten op. “Maar nu doen we ook al veel leuke dingen samen, zoals vissen. En we doen ook weleens aan tennis. Dan zit hij in een rolstoel en ren ik, en spelen we tegen twee mensen waarvan ook één in een rolstoel zit. Dat is heel leuk, Feitse en ik zijn een goed team.”
In Dit is de Kwestie (EO) gaat Jerne verder over dit onderwerp in gesprek en komen er andere persoonlijke verhalen aan bod. Bekijk de volledige uitzending hier.
Wil jij de aflevering liever streamen? Klik hier om de aflevering te bekijken via NPO Start.
Tamara’s kinderen zijn haar mantelzorgers: 'Ik hoor voor mijn kinderen te zorgen, niet andersom'
1 op de 4 kinderen is mantelzorger: 'Ik zit constant in die zorgmodus, waardoor ik niet echt kind kan zijn'
