"Er worden enorme horrorverhalen verteld door mensen die niet weten hoe de paardensport in elkaar zit."
"Hier lijden de dieren voor het vermaak van mensen."
Racende paarden en een feesttent met muziek en drank. In een hoop Nederlandse dorpen is kortebaandraverij een populaire traditie in de zomer. Maar is dat nog wel van deze tijd? Is het niet zielig voor de paarden?
In veel dorpen wordt in de zomer geracet met paarden, op twintig plekken in Nederland. De traditionele kortebaandraverijen vinden meestal tijdens een feestweek plaats. Het is een traditie van soms wel tweehonderd jaar oud. Verschillende kortebaandraverijen zijn dan ook uitgeroepen tot cultureel erfgoed.
Een kortebaandraverij is een afvalrace van paarden met karretjes met daarin de rijders. De race is verdeeld over vier voorrondes. Er staan maximaal 24 paarden aan de start. Iedere keer lopen twee paarden tegen elkaar. Het paard dat wint, gaat door naar de volgende ronde. Iedere ronde valt de helft van de paarden af, zo gaat het door tot aan de finale. De vier overgebleven paarden strijden in de laatste ronde om de eerste tot en met de vierde prijs.
Racen met paarden is leuk voor mensen, maar de vraag is of het ook leuk is voor paarden. Voor dierethicus Willem Vermaat is het wel duidelijk, de paarden lijden en hij vindt kortebaandraverijen dan ook niet meer van deze tijd.
Willem Vermaat
Dierethicus"Dit wordt puur georganiseerd voor het volksfeest. Het is in het belang van mensen en niet in het belang van paarden. Het is bewezen dat de paarden lijden. Er worden bijvoorbeeld dwangmiddelen gebruikt, zoals een bit. En de tong wordt vastgebonden aan de onderkaak, waardoor de dieren pijn en stress ervaren."
In Heemskerk racen paarden iedere zomer in kortebaandraverijen. Gerard Post is voorzitter van de Harddraverijvereniging Heemskerk. Hij vindt de opmerkingen van Vermaat flauwekul.
Gerard Post
Voorzitter Harddraverijvereniging Heemskerk"Er worden allemaal horrorverhalen verteld door mensen die niet weten hoe de paardensport in elkaar zit. De tong wordt niet afgebonden, maar soms met een pantykousje vastgemaakt. En dat is ter bescherming van het paard en de paarden worden ook heel goed verzorgd."
Post is het ook niet eens met Vermaat dat de paarden gedwongen worden.
"Een paard dat niet wil, loopt niet, of in ieder geval niet hard genoeg. Er mag eigenlijk heel weinig om een paard aan te sporen. Dus een paard dat de koers wint, wint omdat hij het zelf leuk vindt om zo hard mogelijk te gaan. Paarden zijn ook competitief."
Benieuwd naar meer? Luister hier naar het hele gesprek in Dit is de Dag (EO):
De weergave van Spotify vereist jouw toestemming voor social media cookies.
