"Ik zou er bij wijze van spreken nog een bank voor overvallen om mijn hond te laten helpen."
"Het hebben van een huisdier kost nu eenmaal geld. En als je het niet kan betalen, moet je misschien een andere oplossing zoeken."
"Je neemt mensen een hoop af [als ze geen huisdieren mogen houden, red.]. Een stukje menselijkheid."
"Een huisdier is het enige dat je kan hebben, waar je een beetje warmte en liefde van hebt."
"Steeds meer dierenartspraktijken worden overgenomen door grote buitenlandse concerns. Wat je dan meteen ziet, is dat die prijzen heel erg omhoog gaan."
"Hou niet te veel dieren, neem een ras dat minder problemen heeft en verzeker je huisdier."
Steeds meer mensen kunnen de rekening van de dierenarts niet meer betalen. De dierenarts is al duur, en met al die hightech behandelingen en grote commerciële bedrijven die de spoedzorg domineren, lijkt het alleen maar nóg duurder te worden. Maar wat gebeurt er met onze huisdieren? Worden zij straks exclusief gezelschap voor de rijken?
Nederland knuffelt zich suf met zijn ruim 30 miljoen huisdieren. En met alles wat je voor deze dieren moet kopen: speciale voeding, vaccinatie, ontworming... kunnen de kosten oplopen tot maar liefst 1000 euro per jaar. Maar de medische kosten spannen de kroon. 1 op de 5 huisdiereigenaren stelt een bezoek aan de dierenarts dan ook uit, uit omdat ze bang zijn voor deze prijzen.
Voor een eerder artikel op DIT stelden wij de vraag of iedereen recht zou moeten hebben op een huisdier.
Een huisdier is leuk, maar zou iedereen er wel eentje mogen hebben?
Dat die kosten hoger worden, komt volgens Frank Wassenberg (Tweede Kamerlid Partij voor de Dieren) onder meer doordat steeds meer dierenartspraktijken worden overgenomen door grote buitenlandse concerns. Verder moeten we ook 21% btw betalen over diergeneeskundige hulp, vertelt hij.
Grote internationale investeerders zoals het Britse IVC Evidensia en het Zweedse AniCura, in handen van grote multinationals als Nestlé en Mars, hebben inmiddels ruim een kwart van alle dierenartspraktijken overgenomen. In de avond- en weekenddiensten hebben ze naar schatting al zo'n 50% van de spoedzorg in handen. Regelmatig krijg je bij dit soort praktijken te maken met torenhoge tarieven en facturen van zo'n 2000 tot 6000 euro voor een spoedbehandeling in het weekend.
Deze grote ketens* bieden overigens over het algemeen wel erg goede zorg, maar rekenen dus wel hoge prijzen.
*De redactie van Dit is de Kwestie heeft contact gezocht met de grote ketens, maar na eerdere ervaringen met de media zagen ze er van af om mee te werken.
Inflatie, hoge btw-kosten en stijgende prijzen door high-tech behandelingen: het zit de afgelopen jaren voor veel mensen niet mee. Mensen halen veel steun uit huisdieren, maar als je de zorg niet kan betalen wanneer je hond of kat ziek wordt, moet je er dan eigenlijk wel een kopen? Worden huisdieren hierdoor alleen maar voor de rijken?
Dokter Bert heeft de dierenartsbranche ingrijpend zien veranderen. De kersverse pensionado komt als schuldhulpmaatje bij arme mensen thuis. Hij ziet dat heel veel huisdiereigenaren zich in de schulden steken om de dierenartskosten te kunnen betalen.
Hij geeft aan dat hij het niet per se verstandig vindt als mensen met weinig geld een dier in huis nemen. Maar hij snapt het ook, omdat alles in je leven anders is wanneer je arm bent, zegt hij in Dit is de Kwestie (EO).
Bert van Toor
Gepensioneerd huisarts, werkt nu vrijwillig (Stichting Minimaatje)"Stel je een maatschappij voor waar het verboden wordt [voor bepaalde mensen, red.] om een huisdier te nemen. Dat kun je je niet voorstellen. Je neemt mensen een hoop af. Een stukje menselijkheid: dat ze de mogelijkheid krijgen om emoties te delen, eenzaamheid te ontwijken. En ook dat ze zich door die huisdieren nuttig voelen. Met een hond naar buiten gaan en sociaal contact maken met mensen die ook honden hebben."
Paraveterinair (dierenartsassistente) Marleen Langen krijgt in haar werk dagelijks te maken met mensen die de rekening voor de zorg van hun dier niet kunnen betalen. Volgens haar is er jarenlang een veel te lage prijs gehanteerd in de dierengeneeskunde, waardoor de stijging nu de dierengeneeskunde zich verder professionaliseert, opeens zo hoog is.
Dat zorgt soms voor situaties waarin de keuze in de praktijk gemaakt moet worden of een dier pijnstillers mee kan krijgen, omdat het baasje die niet kan betalen. Soms gaan die pillen dan niet mee, terwijl het dier wel de zorg nodig heeft.
Marleen Langen
Paraveterinair"Veel mensen die moeite hebben met rondkomen, nemen makkelijk een huisdier. Omdat het zo gezellig is, omdat je er zoveel voor terugkrijgt. En ik gun iedereen zijn huisdier. Ik denk ook dat het heel belangrijk is dat iedereen de kans heeft om een huisdier te hebben. Alleen is het wel handig om na te denken of dat dan je derde of je vierde kat moet zijn. Het hebben van een huisdier kost nou eenmaal geld. En als je het niet kan betalen, misschien moet je dan op zoek gaan naar een andere oplossing."
Dierenarts Ellis van Saaze werkt twee keer per week voor zo'n groot buitenlands concern. Ze geeft toe dat de prijzen in de spoed hier erg hoog zijn, maar benadrukt dat ze ook gezorgd hebben voor professionalisering van het vak. Zij denkt overigens niet dat huisdieren alleen voor de rijken worden.
Ellis van Saaze
Dierenarts"Maar mensen moeten wel goed kijken naar hun budget of ze het aankunnen. Als je een verzekering en de basiskosten kan betalen, ben je denk ik al een heel eind. Je moet niet te veel dieren in huis nemen, een ras dat minder problemen heeft, en het dier verzekeren."
Lilianne van Doorne is voorzitter van een landelijke stichting om mensen zonder geld te helpen met hun zieke dier: Stichting Bevordering Huisdierenwelzijn. Ze onderhandelt met dierenartsen over de prijs en biedt financiële ondersteuning als het nodig is. De hulpvragen stromen binnen: sinds dit jaar ziet ze een toename van 40% ten opzichte van vorige jaren. En ze denkt het aantal nog wel verder op zal lopen.
Dierenartsen pleiten voor een verzekering voor je hond of kat, maar die premies liggen momenteel nog heel erg hoog. Om die reden wil Van Doorne dat er basisverzekering komt. Nu kies je voor verschillende modules, waardoor je kunt denken dat je verzekerd ben, maar als je dan met je hond bij de huisarts staat omdat hij last heeft van zijn gebit, blijkt opeens dat dit nu precies niet in je polis valt.
Lilianne van Doorne
Stichting Bevordering Huisdierenwelzijn"De bedoeling is om te kijken: wat is nou echt preventieve hulp? Wat voor medische situaties komen we veel tegen? (..) Laten we gaan kijken naar een basispolis voor minimale zorg, waar bepaalde facetten in zitten die eigenlijk vaak ook terugkomen bij deze dieren."
Tweede Kamerlid voor de Partij voor de Dieren, Frank Wassenberg, maakt zich zorgen over het feit dat het aantal hulpvragen toeneemt. Hij ziet meer oplossingen voor dit probleem:
Frank Wassenberg
Partij voor de Dieren"Op de korte termijn kun je kijken naar de concurrentiepositie. Kun je de Autoriteit Consument & Markt laten kijken, is er wel voldoende concurrentie? Zo niet, dan grijpen we in. Op de middellange termijn kun je kijken naar de btw. Dat kan binnen een paar jaar. Zou die btw kunnen worden afgeschaft? En op de lange termijn kun je meer dierenartsen opleiden."
Baasje van Loco, Martijn Paerels, kampte met een drankverslaving. "Ik dronk veel. Veel te veel." Maar zijn hond Loco liet hem merken dat hij niet goed bezig was, zegt hij. "Door zijn uitstraling, zijn mimiek, zag ik dat hij zei: baasje, je bent mij ook een beetje aan het versloffen." Daardoor realiseerde Martijn zich dat hij dit niet op dezelfde voet verder wilde. "Ik liet hem ook maar twee keer op de dag uit. En als ik te lui was, liet ik hem naar buiten in de tuin."
Inmiddels is Martijn is al een jaar clean, ook dankzij hulp van Stichting Bevordering Huisdierenwelzijn. "Ik vind het heerlijk om met hem te wandelen", zegt hij over Loco. "Hij is eigenlijk gewoon mijn redding."
De stichting hielp Loco toen hij zorg nodig had, en Martijn dit niet kon betalen. Daar is Martijn ontzettend dankbaar voor, want hij kan zich niet voorstellen hoe het leven is zonder zijn trouwe viervoeter. "Stel dat hij overlijdt: hoe gaat het dan met mij?", vraagt hij zich af. "Ik zou er bij wijze van spreken nog een bank voor overvallen om hem te laten helpen."
Gerard leeft op straat, met zijn hond. "Anders zou ik niet alleen durven slapen, in het bos", vertelt hij. Maar moeilijk is het wel, bijvoorbeeld om voor hun beide eten te regelen.
Hij mag in de opvang slapen, maar dan moet zijn hond in een asiel. Dat kan Gerard niet over zijn hart verkrijgen. "Voor 99% leef ik eigenlijk op straat vanwege de hond", zegt hij. "Het is mijn kind."
Gepensioneerd huisarts Bert van Toor, die nu vrijwillig voor Stichting Minimaatje werkt, heeft de hond van Gerard kunnen helpen toen hij een probleem had aan zijn oren, omdat hij dit tegen veel lagere kosten doet. Normale rekeningen kan Gerard op dit moment "helemaal niet betalen", zegt hij.
Veel mensen denken: als je op straat leeft, moet je geen hond hebben. En zo dacht Gerard zelf ook, geeft hij toe. "Maar een huisdier is het enige dat je kan hebben, waar je een beetje warmte en liefde van hebt."
Benieuwd naar de tv-uitzending van over dit onderwerp? Kijk dan op woensdag 1 november om 22.18 uur naar Dit is de Kwestie (EO) op NPO 2. En wil je meer afleveringen van Dit is de Kwestie zien? Ga dan naar NPO Start.
Van wie is die hondendrol? Door een dna-test komen we er misschien achter
Is er in Nederland nog plaats voor agressieve bijthonden?
