Nieuws heeft soms een merkwaardige dynamiek. Neem nou de jacht op joden in Amsterdam – gevolgd door de grote politieke ophef daarover. En daarna het opstappen van een NSC-staatssecretaris en twee NSC-Kamerleden.
Aanvankelijk was er grote verbijstering bij vrijwel iedereen over de jacht op Israëlische Maccabi-supporters in Amsterdam, na Ajax – Maccabi. Veel medeleven voor de joden in kwestie. Maar toen politici van (radicaal-)rechts en het politieke midden stelden dat de gebeurtenissen in Amsterdam veroorzaakt worden door een gebrek aan integratie, verschoof de aandacht compleet.
Politici van links en vele anderen toonden zich in hun wiek geschoten: de relatie leggen tussen de jodenjacht en een gebrekkige integratie wordt door velen gezien als polariserend en zelfs racistisch. En als je het zo algemeen formuleert als sommige politici het deden, is het dat misschien ook wel.
Want natuurlijk is het waar dat heel veel mensen met Marokkaanse wortels uitstekend geïntegreerd zijn en volop bijdragen aan onze samenleving. Dat juist zij door dit soort algemene uitspraken over ‘gebrekkige integratie’ – gevolgd door plannen om paspoorten af te pakken – zich tweederangsburger voelen, is goed invoelbaar. Hoewel ik eerlijk moet zijn: ik realiseerde me dat pas echt toen ik mensen uit de Marokkaanse gemeenschap dat hoorde uitleggen, bijvoorbeeld in Dit is Tijs, waar advocaat Anis Boumanjal te gast was.
Tegelijkertijd heeft het er alle schijn van dat de meeste daders van de jacht op joden wel degelijk van Marokkaans-Nederlandse komaf zijn. Daarmee kan niet worden uitgesloten dat die afkomst een rol speelt. Ik zou niet zo goed weten waarom daar het gesprek niet over zou mogen gaan. Maar dan wel heel precies graag: wie zijn die jongens? Wat maakt dat ze oververtegenwoordigd zijn bij de jacht of joden? Is dat hun geloof? Zijn dat hun sociale omstandigheden? Was het toch uitlokking door de Maccabi-fans?
Het treurige van de verschuiving van de aandacht van de jodenjacht naar het integratiedebat, is dat veel leden van de joodse gemeenschap het gevoel kregen dat hun (on)veiligheid niet de prioriteit krijgt die het verdient. Keren Hirsch, een jonge joodse PvdA-politica uit Amsterdam schreef: ‘Ik ben woedend dat binnen een week slachtoffers tot daders gemaakt zijn’ (omdat door velen het gedrag van de Maccabi-fans als oorzaak van de jodenjacht wordt gezien).
Dat mogen de politici (Geert Wilders, premier Schoof, staatssecretaris Nobel en vele anderen) die die integratie onmiddellijk in algemene zin opvoerden als oorzaak van de gebeurtenissen zich aanrekenen. Juist als je iets voor de joodse gemeenschap wilt betekenen, is precisie in je taalgebruik van het grootste belang.
Tijs
Tijs op je deurmat
Wil je deze column iedere week op je deurmat ontvangen? Word dan lid van het EO-magazine Visie.
