Na jaren studeren, hangt deze chirurg na twee maanden alweer haar mes aan de wilgen
Leestijd: 4 minDoor Stijn de Jong
Leestijd: 4 minDoor Stijn de Jong
Zes jaar geneeskunde, een paar jaar ervaring opdoen, promotieonderzoek, zes jaar specialisatie: je bent even bezig voordat je chirurg bent. Emma Bruns (39) had die weg helemaal afgelegd en toch stopte ze na twee maanden. “Er is veel inefficiëntie."
In de radio-uitzending van Dit is de Dag (EO) horen we het verhaal van chirurg Emma Bruns. Nadat ze twee maanden in functie was, hing ze haar mes aan de wilgen. Wat zorgde ervoor dat ze tot deze keuze kwam?
“Het is een proces geweest", zegt Bruns. "Een ziekenhuis is veel meer dan de studie geneeskunde. Je leert over ziektes, over mensen, maar je leert niet dat het hele systeem het zo maakt alsof je een Ajax-speler bent die elk weekend de lijnen moet uitzetten, de goals moet ophangen én de wedstrijdindeling moet maken.”
Bruns loopt vooral tegen enorme hoeveelheden administratie aan. “Er is veel inefficiëntie. Zo is er bijvoorbeeld geen landelijk elektronisch patiëntendossier, waardoor informatie nog per fax, post of via ingewikkelde ICT-systemen heen en weer gestuurd moet worden. Er zijn veel situaties waar je geen geneeskunde gestudeerd voor hoeft te hebben om het toch te moeten doen.”
Bruns heeft wel ideeën hoe je die inefficiënte kan oplossen. “Je kan er een administratief medewerker voor laten komen. Of je kan de opleiding geneeskunde meer doelgerichter en korter maken. Op dit moment is de medische opleiding ook echt een carrière. Als je begint, komen er gaandeweg stappen om te specialiseren of te promoveren of te superspecialiseren in het geval van een academische carrière. Dat is een soort computerspel met eindeloos veel levels. Dat is leuk en interessant, maar dat maakt het voor de zorg best inefficiënt.”
Emma Bruns
Oud-chirurg"Op dit moment is de medische opleiding ook echt een carrière"
In een opiniestuk in NRC vertelt Bruns dat het vak van chirurg een soort bijsluiter moet krijgen. Bijwerkingen die ze benoemt zijn onder meer het hebben van een ongelukkig huwelijk, het missen van verjaardagen en schoolvoorstellingen en verhuizen voor werk. “Persoonlijk denk ik dat dit een beetje karikatuur is. Ik beschrijf ook de andere kant: je ben bereid om offers te maken, maar er zijn wel dingen waar we over moeten nadenken, omdat er veel mensen overwegen te stoppen."
Moeten we meer specialisatie doen of een chirurg, zoals nu, breed opgeleid laten? Is je werk bij dat laatste niet leuker? “De luxe van leuk is een beetje voorbij. We krijgen de komende jaren te maken met een sterke vergrijzing. Dat betekent dat veel ouderen bijvoorbeeld hun heup zullen breken. Op dit moment is de opleiding niet zo ingericht dat chirurgen vooral datgene doen waar straks de meeste behoefte aan is (...), maar je kunt dat ook op een andere manier organiseren.”
Of ze gestopt is omdat ze het niet meer leuk vond? “Nee, ik wil oprecht zeggen dat ik het een leuke baan vind. Maar het vraagt offers. En voor mij persoonlijk was het zo: ik doe het helemaal of ik doe het niet." Bruns kijkt ook met een schuin oog mee naar de politiek. “De komende minister Sophie Hermans heeft niet veel ervaring in het medische veld, dus zij zal behoefte hebben aan goede adviseurs. Er wordt vaak een beetje lacherig gedaan over informatie uit het veld, maar ik denk dat daadwerkelijke zorgen aan het bed veel beter in beeld gebracht moeten worden.”
In Dit is de Dag (EO) gaat Jan-Willem Wesselink verder over dit onderwerp in gesprek. Beluister de uitzending hieronder als podcast.
De weergave van Spotify vereist jouw toestemming voor social media cookies.
Luister jij liever via een ander kanaal? Klik hier om het gesprek af te spelen op jouw favoriete-podcast app.
Zorg- en politiepersoneel minder gewaardeerd: is de overheid de rotte appel?
'Mensen verklaren me soms voor gek' – waarom Albertha (68) na haar pensioen terugkeerde naar de kraamzorg
