Pleegzorg piept en kraakt: kinderen te weinig gezien, hulp schiet tekort
Leestijd: 4 minDoor Rozemarijn van der Stelt
Leestijd: 4 minDoor Rozemarijn van der Stelt
Kinderen en jongeren die in een pleeggezin wonen, krijgen te weinig hulp. Dat blijkt uit twee kritische rapporten van de inspecties. De aanleiding tot het onderzoek was het heftige verhaal van een pleegmeisje uit Vlaardingen, dat zwaargewond in het ziekenhuis belandde. Wat daar misging, blijkt nu breder te spelen in de sector pleegzorg, jeugdzorg en jeugdreclassering.
Zo’n 20.000 kinderen belanden in Nederland jaarlijks in een pleeggezin. Vaak is dat geen vrijwillige keuze, maar opgelegd door de rechter. In totaal gaat het om zo’n 30.000 kinderen per jaar die hulp krijgen via pleegzorg of jeugdbescherming.
Het onderzoek van de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd en Inspectie Justitie en Veiligheid is uitgevoerd nadat een meisje in Vlaardingen ernstig is mishandeld door haar pleegouders. Ze belandde zwaargewond in het ziekenhuis. Volgens de inspecties is de kans dat dit nog een keer gebeurt klein, maar de problemen zijn herkenbaar voor de hele sector.
Inspecteurs zien dat kinderen in kwetsbare situaties te weinig persoonlijk contact hebben met hun begeleiders. Verplichte checks, die de veiligheid moeten waarborgen, worden niet altijd gedaan. Gesprekken tussen kind en begeleider, die meerdere keren per jaar moeten plaatsvinden, blijven soms helemaal uit. Daardoor is een begeleider vooral afhankelijk van wat pleegouders vertellen, en dat kan zorgen voor risico's.
Ondertussen groeit het tekort aan pleeggezinnen: zo’n 900 kinderen wachten op een plek. Ook andere hulp, zoals traumaverwerking, laat vaak lang op zich wachten.
De oorzaak van de problemen ligt volgens de onderzoekers niet bij de begeleiders zelf. Er is te weinig personeel en de werkdruk is te hoog. Waar begeleiders gemiddeld 20 kinderen onder hun hoede hebben, zijn dat er in sommige gevallen meer dan 30. Daardoor stoppen begeleiders vroegtijdig met het werk. Tegelijkertijd moeten nieuwe medewerkers moeten worden ingewerkt, waardoor de druk alleen maar toeneemt.
Een ander probleem is de gebrekkige samenwerking tussen organisaties. Pleegzorgbegeleiders en jeugdbeschermers werken vaak langs elkaar heen. Dan is er niemand die écht zicht heeft op het kind.
De screening van pleeggezinnen is volgens de inspectie goed geregeld. Ook de matching tussen kind en gezin verloopt meestal zorgvuldig. De inspecties zien dat medewerkers betrokken zijn en hun best doen en kinderen voelen zich over het algemeen goed geholpen. Maar er is meer nodig: sterk leiderschap, betere afspraken tussen organisaties en meer aandacht voor mentoren die kinderen op de lange termijn kunnen ondersteunen.
Wel of geen pleegkind in huis? In Dit is de Kwestie (EO) ging presentator Johan Eikelboom met pleegouders en pleegkinderen in gesprek. Bekijk de uitzending hieronder, of stream hem via NPO Start.
Sietske heeft acht pleegkinderen in huis: 'Jij krijgt een kind thuis, maar er is ook een ouder die verdriet heeft'
Nina werkt in de pleegzorg. En hierom houdt ze het vol, ook al lijkt de situatie soms kansloos
Janine vindt pleegzorg soms zwaar: ‘Stoppen is geen optie’
