Richard en Larissa herstellen van long covid: 'Als de één instortte, kon de ander opvangen'
Leestijd: 6 minDoor Rozemarijn van der Stelt
Leestijd: 6 minDoor Rozemarijn van der Stelt
Richard en Larissa werden in augustus 2024 gevolgd door het EO-programma 'Dit is de Kwestie' dat ging over de impact van long covid op hun relatie. Larissa was ernstig ziek, Richard stond haar bij als mantelzorger. Inmiddels zijn we een jaar verder. Hoe gaat het nu met hen? En hoe kijken ze terug op deze periode?
Toen Larissa González vorig jaar augustus haar verhaal deelde in de uitzending van Dit is de Kwestie (EO), was ze aan huis gekluisterd. Prikkels als geluid en licht kon ze niet verdragen. Zelfs een gesprek voeren kon haar teveel energie kosten. Vaak lag ze op de bank met een koptelefoon op haar hoofd en een slaapmasker voor haar ogen. Haar man Richard Kleefman zorgde voor haar, het huishouden én zijn dochter. Inmiddels is er veel veranderd. Larissa: “Ik kan nog niet alles, maar wel veel meer dan toen. Daar ben ik elke dag weer, ongelofelijk dankbaar voor.”
Het keerpunt kwam toen Larissa besloot een samengestelde behandeling die nog niet bewezen is voor long covid. Daarvoor reisde ze af naar Florida en onderging ze een twaalf weken durend programma, gebaseerd op hyperbare zuurstoftherapie (HBOT). Ze zat zestig keer in een zuurstoftank waar je onder druk 100% zuurstof inademt. "De zuurstof dringt diep in je lichaam," legt Larissa uit. "Je gaat ook af en toe van de hoge dosis zuurstof af, daardoor denkt het lichaam dat het zuurstof tekortkomt en reageert door stamcellen aan te maken. Die cellen gaan vervolgens de schade repareren in je lichaam. Dat proces gaat nog zes maanden door. Het vraagt veel van je lichaam en is dan ook ontzettend zwaar."
Naast de zuurstoftherapie bestond het programma uit fysiotherapie, voedingsadvies en psychologische begeleiding. De combinatie van dit alles is volgens Richard en Larissa doorslaggevend geweest. "De werking tussen het lichaam en de geest is ontzettend met elkaar verweven," vertelt Larissa. "Je merkt dat je van slag raakt van de behandeling, want er gebeurt veel in je lijf," vult Richard aan. "De zuurstoftank alleen doet geen wonderen dus begeleiding hierbij is cruciaal."
De behandeling gaf Larissa snel resultaat. "Ik maakte kleine stapjes, zo kon ik langer een gesprek voeren of muziek verdragen. Al die stapjes samen maakten een wereld van verschil."
Om de behandeling in Amerika te kunnen betalen, startten Richard en Larissa een crowdfunding. Een stap die ze spannend vonden: “Ik had weleens de gedachte: stel je voor dat niemand ons wil helpen,” zegt Richard. Maar het tegenovergestelde gebeurde. Vrienden, familie en onbekenden doneerden gul. “Het was echt heel bijzonder,” vertelt Larissa. “Je vraagt mensen niet om een dienst, maar om geld, en dat voelt kwetsbaar.” Toch bleek het voor hen een manier om hulp te vragen die ze anders niet konden krijgen. De steun gaf niet alleen financiële ruimte, maar ook emotionele kracht. Richard: “Het is verrassend hoeveel mensen ons wilden steunen en hoe graag ze het wilden doen. Dat was heel mooi."
Toen Larissa opknapte, ging het met Richard juist slechter. Tijdens zijn laatste week in Amerika liep hij wederom een covid-infectie op, waardoor de klachten die hij al had nog meer toe namen. Samen besloot het stel de zuurstofbehandeling in Nederland na te bouwen, met dezelfde elementen als in Amerika. “We wisten inmiddels wat de behandeling inhield en wat voor begeleiding nodig was,” zegt Larissa. “Dus we hebben het zelf georganiseerd: de zuurstoftank, psychologische begeleiding en voeding.”
Ook Richard knapte snel op. In mei rondde hij zijn behandeling af en inmiddels gaat het dusdanig goed dat hij weer aan het werk kan. “Mijn dal was minder diep dan dat van Larissa,” zegt hij. "Maar we wisten wat kon komen en daarom zijn we de behandeling eerder gestart."
De ziekte bracht Richard en Larissa dichter bij elkaar. “We hebben zoveel respect gekregen voor elkaar,” zegt Richard. “We zijn er echt sterker uitgekomen.” Larissa vult aan: “We wisten al dat we goed samenwerkten, maar dit heeft dat alleen maar bevestigd.” De zorg voor elkaar, het huishouden en de opvoeding van Richards dochter: het vroeg veel van hen. “Gelukkig waren we nooit tegelijk op ons slechtst,” zegt Larissa. “Als de één instortte, kon de ander opvangen."
Larissa
Herstelt van long covid"Het verschil is gigantisch groot, want ik kon eigenlijk niks"
Larissa is nog niet de oude, maar is daar ook niet zo veel mee bezig. "Het verschil is gewoon gigantisch groot, want ik kon eigenlijk niks," vertelt Larissa. "Ik ben elke dag ongelofelijk blij met alles wat ik kan. Ik kan weer wel afspreken met vriendinnen en af en toe in een drukke omgeving zijn. Ik kan ook weer rustig aan sporten en doe een poging om vrijwilligerswerk te doen. Ik hoop dat ik op termijn weer iets nuttigs kan doen voor de maatschappij." Richard: "Tegelijkertijd merk ik ook wel hoe kwetsbaar we nog steeds zijn. We zullen altijd op onze energie moeten letten."
Het stel wil zich inzetten voor meer erkenning van PAIS: post-acute infectie syndromen, waar long covid onder valt. “Deze groep wordt vaak vergeten,” zegt Larissa. “Terwijl het om zo veel mensen gaat die niet meer kunnen werken, nauwelijks kunnen leven. Dat moet veranderen.”
Richard en Larissa willen hun verhaal blijven delen, niet als succesverhaal, maar als hoopvol voorbeeld. “We zijn geen artsen,” benadrukt Richard. “Maar we willen laten zien dat herstel mogelijk is. En dat er meer aandacht moet komen voor de honderdduizenden mensen die nog steeds ziek zijn.”
Long covid-patiënten én hun partners voelen zich heel vaak schuldig
Genept of genezen: Rianne en Anne-Sophie duiken in de wereld van Long Covid-behandelingen
Oud-zorgmedewerker Anne Bos kreeg Long Covid: 'Mijn leven is 180 graden omgedraaid'
1 op de 5 mensen met Long Covid werkt gewoon door met klachten
