Van den Brink is kritisch op het moderne denken over gezinnen: “Het gemak waarmee het gezin en alles wat erin gebeurt door allerlei mensen gerelativeerd is, dat is heel onverstandig geweest.” Van den Brink noemt wat voorbeelden van die relativering: heteroseksualiteit is een keuze, een vader is niet echt nodig in de opvoeding, kinderen hebben geen grenzen nodig en een betaalde baan en zorgen voor kinderen gaat makkelijk samen.

‘Verleden niet romantiseren’

Hij noemt het moderne gezin “een hogedrukketel”. Het is moeilijk om een gezin draaiende te houden, dat ervoer hij zelf: “Je moet heel veel in huis hebben, want deze tijd stelt veel hogere eisen dan vroeger.” En niet alleen voor ouders is het zwaar, ook voor kinderen: “Vroeger werd er niet zo op je gelet, je moest je best doen op school en dat was het wel zo’n beetje.” Nu worden prestaties van kinderen nauwkeurig gevolgd door school en ouders, zegt Van den Brink: “De druk is toegenomen en dat gaat niet altijd goed.” In zijn werk voor de politieacademie zag hij waar die druk – met name in achterstandswijken – toe kon leiden: schooluitval, agressie en drugsgebruik.