
Leestijd: 4 minDoor Willem de Gelder
De Nederlandse dertiger Mirjam Polak woont in Libanon, waar ze met haar stichting Light of Dawn mensen uit de armoede probeert te helpen. Voor haar is het klip en klaar: God zelf stuurde haar naar het land, zo vertelt ze in 'De Ongelooflijke Podcast' (EO).

Polak groeide op in Zeeland in een reformatorisch gezin. "Elke zondag met een hoedje op en een rok aan naar de kerk", schetst ze haar jeugd in de podcast. Toen had ze nooit gedacht dat ze dertig jaar later in het Midden-Oosten zou wonen. Al had ze toen al een fascinatie voor dat gebied.
In 2019 ging ze voor het eerst naar Libanon, toen ze bij het ministerie van Justitie werkte. "Ik had in die tijd gesprekken met collega's en twee zeiden onafhankelijk van elkaar: Beiroet, dat is echt iets voor jou. Ik dacht: Beiroet? Waar ligt dat überhaupt? Ik wist niks van Libanon." Ze besloot te gaan, voor drie weken, als vakantie.
Na drie weken ging ze weer naar Nederland. "Covid begon, dus ik werkte thuis. Toen vond in 2020 een explosie plaats in Beiroet en begon het bij mij te kriebelen: ik moet iets doen." Ze doelt op de explosie in de haven van de Libanese hoofdstad, die meer dan 200 doden eiste. "In het najaar van 2020 was het volop Covid, ik had nog geen vaccinaties en ik vroeg aan God: moet ik daar naartoe of niet, wat wilt U?" Niet lang daarna ging de telefoon, vertelt ze: "Iemand die lang in Libanon had gewoond. Die zei: het is rood reisadvies, maar je moet gewoon gaan… Ik had die telefoon vast en dacht: dit is gewoon een antwoord van God. Ik ga."
Na meer dan een jaar voorwerk ging ze, in januari 2022, voor een jaar naar Libanon. "Nou, een jaar gaat heel snel voorbij. Toen heb ik op een gegeven moment mijn baan aan de Universiteit van Beiroet gevonden en toen ben ik gebleven." Inmiddels woont ze er vier jaar en runt ze naast haar werk als studentencounselor de Light of Dawn Foundation. "Ik vloog heen en weer met envelopjes geld omdat je zoveel nood ziet. Op een gegeven moment dacht ik: hier moet een structurelere vorm zijn, er moet een stichting komen. Toen belde ik iemand in Nederland die lang in Libanon had gewoond en die zei: we hebben een stichting waar we niks mee doen. Wil je hem niet overnemen? Toen dacht ik weer: God heeft al lang bedacht dat ik naar Libanon moest."
Mirjam Polak
Directeur van de Light of Dawn Foundation in Libanon"In Libanon wordt je continu geconfronteerd met de vraag van Christus: 'wat doe jij voor je minste broeder?'"
Libanon is een complex land: er wonen christenen en moslims en nog zestien andere erkende geloofsgemeenschappen. Toch is het in Libanon een stuk makkelijker om christen te zijn dan in Nederland, vindt Polak. "Ik voel me als een vis in het water in Libanon, wat dat betreft. Overal zijn beelden van Jezus en Maria. De emotie 'schaamte' voor mijn geloof ken ik totaal niet", zegt ze.
Andere Libanese christenen hebben dat ook niet. Ze dragen kruisjes en hebben zelfs christelijke tatoeages, vertelt Polak, zoals grote kruizen. "Ik kom ook wel in de verleiding om een tattoo te nemen", geeft ze toe.
Terug in Nederland zijn is wel een cultuurshock, zegt ze. Van een land waar religie overal zichtbaar is, naar een land waar religie toch vooral achter de voordeur wordt beleefd. "Nederland is gestoord seculier", zegt ze lachend.
Bidden gaat haar in Libanon een stuk beter af, omdat wij het in Nederland veel beter hebben dan de gemiddelde Libanees: "Als ik in Nederland kom, voel ik een bepaalde kaalheid: ik moet door een laag ploegen, terwijl ik in Libanon móet bidden, anders ga ik het niet rooien die dag. Ik kan doodgaan, want het is gevaarlijk. Je wordt continu geconfronteerd met de vraag van Christus: 'wat doe jij voor je minste broeder?'"
In De Ongelooflijke Podcast (EO) heeft David Boogerd een lang gesprek met Mirjam Polak en met de vaste gast, Stefan Paas. Bekijk hem hieronder op YouTube.
De weergave van deze video vereist jouw toestemming voor social media cookies.
Liever luisteren? Dat kan ook.
De weergave van Spotify vereist jouw toestemming voor social media cookies.

