
Leestijd: 4 minDoor Nicolette de Boer
Voortaan is het populaire Pieterpad ook rolstoelvriendelijk. En dat was een behoorlijke klus: "We hebben 62 omleidingen van bij elkaar 82 kilometer gemaakt."
Je hebt er vast wel een keer van gehoord of zelf eens de route gelopen: het Pieterpad. Dit is de bekendste langeafstandswandeling van Nederland. De route loopt van Pieterburen in Groningen helemaal naar de Sint Pietersberg in Maastricht. In totaal loop je door zeven provincies.
De route is zo’n 500 kilometer lang en opgedeeld in etappes. Dat is natuurlijk een flinke tocht, dus veel wandelaars doen een paar etappes per keer. Het pad gaat door verschillende landschappen. Je komt langs dorpen, bossen, weilanden, heuvels en mooie natuurgebieden.
Vanaf deze week is het Pieterpad ook officieel rolstoelvriendelijk. Ruim twee jaar werd er hard aan gewerkt. Op donderdag 28 mei wordt de route officieel geopend op de Sallandse Heuvelrug, etappe 11 van het Pieterpad.
En dat was een flinke klus, vertelt Julie Taal in Langs de lijn en omstreken (EO). Ze is fysiotherapeut en directeur van de stichting Moving Beyond Limits. Deze stichting zet zich in voor inclusiviteit in de natuur. "Het is echt een mijlpaal."
Het Pieterpad rolstoelvriendelijk maken: dat is geen kwestie van asfalteren zodat elke reguliere rolstoel eroverheen kan gaan, vertelt Taal. "We hebben alle obstakels op het pad weggehaald zodat mensen in een rolstoel ook toegang hebben tot de natuur. We hebben het toegankelijk gemaakt voor all terrain hulpmiddelen: dat zijn bijvoorbeeld rolstoelen met ruigere banden en elektrische ondersteuning."
Heel het pad is onder de loep genomen. "We hebben gekeken naar te smalle passages, zoals veehekken die te smal zijn, trappen waar je niet overheen kan en paden die volledig uitgesleten zijn. We hebben samengewerkt met bijvoorbeeld Natuurmomenten om bepaalde fietswerende hekken weg te nemen of te verbreden."
"Ik hoop dat het over tien jaar normaler is om mensen in een rolstoel in natuurgebieden te zien."
Zo’n 25 obstakels konden ze ook daadwerkelijk aanpakken, waar niet al te veel financiële middelen voor nodig waren. Ook zijn er in totaal 63 omleidingen gemaakt van uiteindelijk 82 kilometer bij elkaar, vertelt Taal. "Dus 84 procent van het reguliere pad is nog steeds hetzelfde als het rolstoelvriendelijke pad."
In totaal heeft de klus zo’n twee jaar geduurd. "Het was een behoorlijke klus, vooral omdat je te maken hebt met zeven verschillende provincies, 32 gemeentes en verschillende treinbeheerders."
De 26 etappes van het Pieterpad zijn gecategoriseerd in kleuren, die aangeven hoe zwaar de route is. Dit zijn dezelfde kleuren als bij skipistes: groen is wat makkelijker, zwart is zwaarder. "Zo is het Sallandse Heuvellandschap een zwarte etappe en heb je zeker elektrische ondersteuning nodig omdat je te maken hebt met het heuvellandschap."
Je kan een wandelpad dan wel volledig toegankelijk verklaren, maar het is ook belangrijk dat de infrastructuur eromheen erop ingericht is, vertelt Taal. "Denk aan toegankelijke toiletten, horecagelegenheden, accommodaties en (openbaar) vervoer of parkeerplaatsen. We hebben horeca en accommodaties gemotiveerd om toegankelijker te worden met bijvoorbeeld simpele drempellegers of beugels aan de muren op de toiletten."
Ze hoopt dat het over tien jaar veel normaler is om mensen in een rolstoel in natuurgebieden te zien. "Want als er een land is dat topografisch gezien heel gunstig kan zijn voor deze doelgroep, dan is het Nederland, met z’n vlakte en zonder al te veel bergen die we hebben."
In Langs de lijn en omstreken (EO) vertelt Julie Taal van stichting Moving Beyond Limits meer over het Pieterpad. Luister hier het gesprek terug.

De paarse heide is in levensgevaar: wat is er aan de hand?