Rosalie (29) is zendeling en woont met haar gezin op de Wallen: 'Dit leven past eigenlijk helemaal niet bij mij'
Leestijd: 6 minDoor Lydia Kruin-Fris
Leestijd: 6 minDoor Lydia Kruin-Fris
Een leven vol onzekerheid en avontuur? Dat is niet bepaald waar Rosalie Devulana-Dubbeldam (29) als kind van droomde. Toch voelde ze dat God haar vroeg haar comfortabele, stabiele leven op te geven. "Als kind was ik al bang dat God me voor de zending zou roepen."
"Ik had mijn studiepad allang uitgestippeld en wist wat ik wilde. Het kwam voor iedereen dan ook als een complete verrassing dat ik na mijn bachelor Psychologie niet doorging met een master zoals ik altijd had gezegd, maar een Bijbelschool in Zuid-Afrika van Jeugd met een Opdracht besloot te doen. Anders dan normaal voelde ik niet de behoefte om mijn besluit uitvoerig met anderen te bespreken. Ik wist gewoon dat ik dit moest doen. Ook al was het compleet buiten mijn comfortzone."
In het vliegtuig naar het onbekende, huilt Rosalie van de spanning. "Ik vond het heel spannend om mijn leven in Nederland en alle zekerheid die daarbij hoorde achter me te laten, al was het maar voor een halfjaar." Tijdens haar tijd in Kaapstad leert ze veel: van luisterend bidden tot verschillende manieren van geloofsbeleving in verschillende culturen. "Ik leerde hoe God zich kan tonen, ook aan mij persoonlijk. Daarin moest ik leren vertrouwen op Gods tempo, leren in overgave te leven. En dat was en is best een uitdaging, want ik heb graag zelf de touwtjes in handen, en weet graag precies waar ik aan toe ben."
"Het is bijzonder hoezeer mijn leven veranderd is."
Naast de drie maanden Bijbelschool gaat Rosalie als onderdeel daarvan ook drie maanden op outreach naar Athene om het evangelie in praktijk te brengen. Daar werkt ze met vluchtelingenkinderen. "Dat was pittig. We hielpen mee met activiteiten om de kinderen van de straat te houden. Van tevoren dacht ik dat zendingswerk vooral het letterlijk prediken van het evangelie was, maar hier zorgden we vooral voor de kinderen en brachten we hen intensief in gebed. Een meisje van twee jaar dat zwaar getraumatiseerd was, nergens op reageerde en nauwelijks at, zagen we opbloeien. Uiteindelijk praatte en lachte ze zelfs weer. Dat was heel bijzonder. Soms werkt God anders dan verwacht."
Ook al is het tussenjaar bij Jeugd met een Opdracht behoorlijk op de zending gericht, toch denkt Rosalie na dat jaar niet: ik moet de zending in. “Al moet ik eerlijk zeggen dat ik als kind wel al bang was dat God van me zou vragen de zending in te gaan." Tijd om toch aan die master Psychologie te beginnen is het echter ook niet. Rosalie besluit in Nederland nog een Bijbelschool van Jeugd met een Opdracht te volgen.
"In de tussentijd had ik een relatie gekregen met een Zuid-Afrikaan die ik in mijn tijd in Kaapstad had leren kennen. Hoewel hij zich ook niet specifiek op de zending richtte, voelde een leven als zendelingen als de enige logische stap toen we na ons trouwen in Zuid-Afrika gingen wonen." Het kersverse echtpaar krijgt veel op hun bordje. "Er waren veel veranderingen in korte tijd: trouwen, voor het eerst van giften leven, verhuizen naar Zuid-Afrika en nieuwe zendelingen zijn. Ik werkte in een safehouse waar vrouwen terecht konden die uit de gedwongen prostitutie kwamen."
Na zes maanden raken Rosalie en haar man in verwachting. "Onafhankelijk van elkaar liet God in gebed aan ons weten dat Hij ons in Nederland wilde gebruiken." Na een jaar in Kaapstad te hebben gewoond, komt het stel uiteindelijk in 2022 in Amsterdam terecht. Ze krijgen een dochter, en later nog een zoon.
"We hadden in ons zendingswerk Nederlanders op ons hart gekregen."
"We hadden Nederlanders op ons hart gekregen. Nederland is dan wel een land met veel christenen, toch is uit onderzoek van onder andere het Nederlands Bijbelgenootschap gebleken dat voor de meerderheid van de christenen de Bijbel geen tot weinig invloed heeft op hoopvol in het leven staan, verbinding met God voelen en de omgang met anderen. Daarom organiseer ik nu met een team van Jeugd met een Opdracht 'Bible Nights' waarin we Bijbelstudies geven met als doel de Bijbel beter te begrijpen. Dat doen we in samenwerking met kerken."
Sinds een paar maanden woont Rosalie met haar gezin op de Wallen, waar ze via Jeugd met een Opdracht terechtkwam. "Het zou kunnen dat ik binnenkort iets ga betekenen voor de vrouwen die hier achter de ramen werken. Maar dat is echt aan God. Het mooiste aan mijn werk als zendeling vind ik dat er veel ruimte is voor gebed. De kracht van mijn werk komt niet uit eigen handen, maar van God."
Dat betekent niet dat haar leven altijd over rozen gaat. "Het blijft een onzeker bestaan, ook omdat we van giften leven. Daar had ik eerst wel moeite mee. We leiden geen comfortabel leven en hebben geen spaarpotjes klaarstaan. Toen we bijvoorbeeld ons eerste kindje verwachtten, hadden we veel spullen nodig. Aan het eind van mijn zwangerschap misten we nog een commode en vroeg ik God in gebed daarin te voorzien. Diezelfde avond kregen we een enveloppe met 200 euro van mensen die we voor het eerst hadden ontmoet. Zij hadden het op hun hart gekregen dat aan ons te geven. Dat is heel bijzonder."
Hoe de toekomst eruitziet, weet Rosalie niet. "Ik verwacht dat we wel weer in Zuid-Afrika gaan wonen, maar wie weet wat God voor ons in petto heeft. Het is bijzonder hoezeer mijn leven veranderd is. Van een gestructureerd plan, naar een leven in overgave met alle onzekerheid die daarbij hoort. Maar het is heel mooi om zendeling te mogen zijn en ik ervaar een rust en vrijheid die ik in andere banen nooit heb ervaren."
