Waarom Salina stopte met haar transitie naar man: 'God noemde mij Zijn dochter'
Leestijd: 6 minDoor Ilse Kwint
Leestijd: 6 minDoor Ilse Kwint
Salina (21) dacht eindelijk zichzelf te hebben gevonden als man. Maar diep vanbinnen voelde het alsof er toch iets niet klopte, alsof ze nog steeds opgesloten zat in haar eigen lichaam. "Het voelde als een gevangenis." Pas later ontdekte ze wat er écht aan de hand was: ze had last van genderdysforie.
Wat doet de lange wachttijd met transgenders? 'Het voelt als een gevangenis'
Salina wordt opgevoed als een echt 'meisjemeisje'. "Alles was altijd roze", lacht ze. Dat is vooral een wens van haar vader, die nooit had verwacht een meisje te krijgen. Salina vertelt dat de thuissituatie niet ideaal was. "Ik groeide op in een gezin waarin vaak ruzie was. Ik voelde me niet gehoord en niet gezien. En als kind heb je dat juist nodig."
Op de basisschool blijkt Salina niet het stereotype meisje te zijn. Ze krijgt van klasgenoten zelfs de vraag of ze niet eigenlijk een jongen is. Dat zet haar al jong aan het denken. "Ik besefte dat ik graag een jongen had willen zijn." Voor haar moeder is dat moeilijk te begrijpen. Zij zag géén jongen in Salina.
Ook op de middelbare school merkt Salina dat ze anders is dan andere meiden. "Ik was wat stoerder, wat grover." Ze probeert zich aan te passen, maar dat gaat allesbehalve soepel. "Ik raakte in een diepe put. Ik werd depressief en begon mezelf te beschadigen." In die periode raakte ze ook verslaafd aan wiet.
Op haar vijftiende ontdekt Salina dat ze op vrouwen valt en komt ze als lesbienne uit de kast. "Geen probleem", dacht ze toen. "Toen ging ik relaties aan met vrouwen." Salina was zoals ze zelf zegt "de wat mannelijkere vrouw." Ze krijgt door, dat uit de kast komen niet de oplossing was: genderdysforie bleek in de weg te zitten: "Ik voelde me niet fijn in mijn lichaam, het voelde echt als een gevangenis."
Salina begon aan haar transitie naar man. Ze vond steun bij een LHBTIQ+-vriendengroep en kreeg illegaal testosteron, omdat de wachtrijen in het ziekenhuis te lang waren. Specialistische hulp lag niet binnen handbereik. Om te checken of de verkregen testosteron veilig was, ging ze soms langs de huisarts. "Mijn moeder was er niet blij mee dat de huisarts daarin meeging. Zij snapte niet hoe ze een kind een beslissing kunnen laten nemen die onomkeerbaar is."
Foto: Salina gaat door het leven als Jace
De veranderingen gingen snel: haar stem werd zwaarder, ze werd harder en minder emotioneel.
Na drie maanden testosteron gebruiken werd Salina, toen Jace, verliefd op een meisje: ze krijgen een relatie. "Ik kwam veel bij haar over de vloer, en leerde haar christelijke gezin goed kennen. Haar familieleden vertelden me over Jezus." Ondanks het feit dat dit gezin het niet eens is met de relatie tussen Jace en hun dochter, blijft het liefdevol. "Ze hadden een beetje het karakter van Jezus, je zag het gewoon in hun ogen. Ik mocht ook een Bijbel lenen en kon niet meer stoppen met lezen." Langzaam merkt Jace dat hij verandert: "Ik werd liever, geduldiger, zachter."
Foto: Jace aan de testosteron, de bijbel aan het lezen
Het geloof voelt voor Jace steeds meer als een zekerheid. “Ik stond voor de spiegel en dacht: ik ga een man van God worden, ik ga naar de kerk." Maar in de kerk gebeurt er iets wat het leven van Jace totaal op zijn kop zet. "In een gebed sprak God tot me. Hij zei: "Je bent mijn prachtige dochter, je bent goed zoals je bent. Dat was wel even slikken."
In de twee weken die volgen neemt ze een ingrijpend besluit. "Ik stopte met de mannelijke hormonen. Ik veranderde mijn naam overal weer van Jace naar Salina." Op school, op sociale media en in haar familiekring vertelt ze dat ze weer als Salina door het leven zal gaan. Toen besloot ze het ook uit te maken met haar vriendin, omdat "dat niet meer de weg van God was."
Ze besluit een christelijke dating-app te downloaden. "De eerste match was Stefan. Dus ik kon de app snel weer verwijderen." zegt ze trots. "Hij neemt me zoals ik ben, mijn verleden maakt voor hem niet uit." Ze zien het beide als een getuigenis die God haar heeft gegeven. "Van de genderdysforie ben ik namelijk gered. Ik ben een vrouw en wil een vrouw zijn."
Gevoelens van homoseksualiteit zijn er nog wel: "Ik kies ervoor om daar niet op in te gaan." Ook heeft ze hier geen behoefte aan, vertelt ze. Inmiddels is Salina namelijk verloofd en vorige week kocht ze haar trouwjurk. "We hebben trouwplannen en willen samenwonen, hoe snel dat gaat ligt natuurlijk ook een beetje aan de woningmarkt," zegt ze lachend.
Salina
Stopte met haar transitie naar man"Genderdysforie is een van de naarste gevoelens die je kunt hebben"
Hoewel ze nog wel worstelt met depressie, is ze blij met wat ze heeft meegemaakt. "Genderdysforie is een van de naarste gevoelens die je kunt hebben," zegt ze. "Maar ik denk dat ik zonder deze situatie niet door zou hebben gehad wat geloven precies inhield."
Foto: Salina en haar verloofde
In Dit is de Kwestie (EO) gaan Johan Eikelboom en Salina verder over dit onderwerp in gesprek. Bekijk de volledige uitzending hier.
Wil jij de aflevering liever streamen? Klik hier om de aflevering te bekijken via NPO Start.
Wat doet de lange wachttijd met transgenders? 'Het voelt als een gevangenis'
Thomas (24) is trans en christen: 'Ik leef nu, in plaats van dat ik overleef'
