Charrel (38) kreeg agressieve huidkanker: 'Ik woonde hele zomers op het strand'
Leestijd: 7 minDoor Nicolette de Boer
Leestijd: 7 minDoor Nicolette de Boer
1 op de 5 Nederlanders krijgt huidkanker. Charrel Jalving kan erover meepraten: op zijn 20e werd er agressieve huidkanker ontdekt. "Toen er een uitzaaiing bleek te zitten, zakte de grond onder mijn voeten vandaan."
Met zijn verhaal wil hij mensen niet bang maken, vertelt Charrel aan het begin van het interview met DIT. "Als je jong bent, heb je nog niet zoveel levenservaring. Met vallen en opstaan doe je waarvan je denkt dat goed is. In het leven kan je aan duizend dingen doodgaan."
Toch vindt hij het heel belangrijk om mensen bewust te maken van de gevaren van huidkanker: "Maak bewuste keuzes in het leven. Dat kan met van alles en nog wat. Dit is één van de dingen die ik anders had gedaan als ik het opnieuw kon doen."
Charrel groeide op in een kustdorp en was hele dagen op het strand te vinden. "Ik ben van de generatie die echt alleen maar buiten speelde. Mijn ouders hebben me altijd goed ingesmeerd en er echt wel op gelet. Maar er komt een punt dat je zelf met je vrienden naar het strand gaat."
Hele zomers lang woonde hij praktisch op het strand, vertelt hij. Hij werkte voor de Reddingsbrigade en hield ook van zwemmen of barbecueën. "Natuurlijk let je wel op dat je niet verbrandt, maar het is eigenlijk niet te voorkomen als je hele dagen aan het varen bent of op het strand bent. Ik had de fijnste jeugd die ik kon hebben, maar er hebben ook nadelige gevolgen aan gezeten."
Namelijk: een grotere kans op huidkanker. De ziekte die het leven van Charrel (toen begin 20) op zijn kop zette. "Op een gegeven moment had ik een soort moedervlekje op mijn knie. Een vervangende huisarts verwees me door naar het wrattenspreekuur."
Er ging een winter overheen. Toen de korte broek weer aanging, kwam het gekke plekje weer tevoorschijn. Zijn nieuwe huisarts vond het plekje er toch wel wat verdacht uitzien en verwees Charrel door naar de dermatoloog. "Daar kreeg ik de keuze of we het redelijk krap gingen wegsnijden of wat ruimer en veilig. Ik koos voor dat laatste."
Charrel Jalving
"Ik dacht: huh, het is toch een moedervlek?"
Charrel had er helemaal geen erg in dat het ook slecht kon zijn. "Toen kwam ik voor de uitslag en viel voor de eerste keer het woord kanker. Ik dacht: huh, het is toch een moedervlek?"
Hij bleek gelijk de meest agressieve en dodelijke variant te hebben: melanoom. Op weg naar huis kwamen er dikke tranen. "Ik had net een vriendinnetje. Je voelt je dan nog niet echt een kankerpatiënt. Je denkt toch vaak aan mensen die kaal zijn door de chemo. Die ziek, zwak en misselijk zijn. Ik voelde me niet in dat hokje zitten."
De bedoeling was dat hij na twee jaar weer gecontroleerd moest worden op uitzaaiingen, maar de huisarts drong aan op controle in het Antoni van Leeuwenhoek-ziekenhuis, gespecialiseerd in kanker. Daar werd een lymfeklier weggesneden, waar al een uitzaaiing in bleek te zitten.
"Op dat moment zakte de grond onder mijn voeten weg", blikt Charrel terug. "Een moedervlek is nog beheersbaar en oppervlakkig op je huid, maar toen besefte ik: er zijn celletjes in mijn lichaam aan het reizen. Waar zou het dan nog meer kunnen zitten?"
Daar, in dat ziekenhuis, moest hij met de arts een plan maken hoe ze de uitzaaiing gingen aanpakken. "Dat vond ik het allerergste moment", zegt Charrel. Alle onbevangenheid die hij tot dan toe had, was volledig verdwenen. "Het gevoel dat je daar zit... Daar zitten mensen die natuurlijk echt ziek zijn en waarvan veel het niet overleven."
Ook hier kreeg hij weer een keus: hij kon alle lymfeklieren in de onderbuik laten weghalen of het afwachten en monitoren. Hij koos voor de meest veilige optie en liet alle lymfeklieren uit zijn lies weghalen. "Ik kies altijd voor veilig. Ik dacht: er is nu al zo’n kwaadaardig celletje weggeweest van de bron, er hoeft maar één in je hersenen of longen te nestelen en dan gaat het hard."
De weergave van deze video vereist jouw toestemming voor social media cookies.
Als gevolg van de ingreep is de afvoer van vocht in zijn been minder, waardoor er sneller verzuring optreedt. "Een deel van de huid van mijn bovenbeen is een beetje gevoelig. Ik vind ‘chronische pijn’ een zwaar woord, maar heb er chronisch wel last van. Als ik naar een festival ga, ben ik de dag erna echt zwaar vermoeid. Maar ik prijs me gelukkig dat ik ook een van degenen ben die het kan navertellen. Ik kan weer sporten en heb mijn weg erin gevonden."
Charrel Jalving
"Alle onbevangenheid die ik had, was volledig weg."
Tot tien jaar na de uitzaaiing bleef hij onder controle in het ziekenhuis. "Dat punt ben ik nu voorbij. Toch ga ik nog jaarlijks op controle bij de dermatoloog die mijn hele lichaam checkt op plekjes. Ik wil er zelf ook niet elke dag mee bezig zijn. Maar er is geen dag dat ik er niet mee geconfronteerd word."
Is zonnebrandcrème kankerverwekkend? 5 vragen aan een dermatoloog
Nu heeft Charrel een haat-liefdeverhouding met de zon, die hij nog altijd graag opzoekt. "Ik hou gigantisch van de zon en het strand. Van lekker lang op het strand zitten, tot de zon ’s avonds onder gaat. Een patatje erbij, een blikje cola. De zon geeft energie."
Maar er is nu altijd die kanttekening: "Hoe lang gaan we naar het strand? Zijn we goed ingesmeerd? Ik ben daar ook realistisch in. We smeren onze meiden (4 en 2 jaar) goed in en zorgen dat ze niet verbranden: weren, kleren, smeren. Het is niet dat ik ze helemaal wit smeer en geen straaltje zon gun. We gaan er gewoon bewust mee om."
Trouwen, kinderen krijgen: Charrel durfde een tijd niet te fantaseren over de toekomst. "Ik fantaseerde eerder over mijn uitvaart dan over de toekomst. Dat was makkelijker en dichterbij voor mijn gevoel. Daardoor denk ik wel dat ik beter om kan gaan met tegenslag en meer waardering heb voor wat ik bereik. Ik geniet intens van mijn vrouw, kinderen en baan. Voor die dingen heb ik nu veel waardering."
Uit de Kankeratlas (2023) blijkt dat huidkanker veel vaker voorkomt in kustgebieden, waar ook Charrel opgroeide. "Dit is wat ik heb meegemaakt. Het is mijn ervaring en het had voorkomen kunnen worden. Daarom vind ik het belangrijk om mijn steentje bij te dragen. Iedereen die ik kan helpen en het niet krijgt, is er één. Dat sommigen het niet overleven, is bijzonder verdrietig."
Twijfel je over een plekje? Laat het gewoon controleren, is het advies van Charrel, die nu ambassadeur is van het Huidfonds. "Artsen zijn er voor opgeleid. Ook heb je tegenwoordig apps waarmee je het in de gaten kan houden. Ook kun je zelf al veel doen door je huid in de gaten te houden, zie bijvoorbeeld HPK'tje of checkjeplekje.nl.
Is zonnebrandcrème kankerverwekkend? 5 vragen aan een dermatoloog
Ouders beschermen kinderen onvoldoende tegen de zon: 1 op de 5 kinderen vorig jaar ernstig verbrand
