Kloosterbroeder redde Christina uit de gedwongen prostitutie: 'Mijn oom hield me gevangen'
Leestijd: 6 minDoor Lydia Kruin-Fris
Leestijd: 6 minDoor Lydia Kruin-Fris
Christina (42) is nog maar een kind als haar oom haar seksueel misbruikt en haar gevangen houdt in hotels waar ze gedwongen wordt seks te hebben voor geld. Maar als Christina geen uitweg meer ziet, grijpt God voor haar gevoel op een wonderbaarlijke manier in: "Een moment van overwinning."
Trigger warning: deze tekst bevat passages over seksueel geweld en suïcide.
Christina groeit op in een Syrisch orthodox vluchtelingengezin dat zich na de asielprocedure vestigt in Enschede. Haar oom is een belangrijke man in de familie, maar hij leidt in Frankfurt een dubbelleven als pooier. En daar zet hij de tienjarige Christina, zijn eigen nichtje, voor in. "Ik werd door mijn oom seksueel misbruikt. Hij zei dan dat het iets goeds was, dat het erbij hoorde. En op een gegeven moment heeft hij mij naar hotels gebracht, ik denk rond mijn tiende, elfde en zo verder. Eigenlijk heeft hij door alle jaren heen mijn handje gepakt en me naar hotelkamers gebracht waar mannen op mij wachtten."
Naar school mag ze van haar oom niet meer, en ze wordt zo gemanipuleerd en bedreigd dat ze er met niemand over kan praten. Doordat een voogd zich met het gezin bezighoudt, wordt Christina op een geven moment naar een gesloten instelling in Nijmegen gebracht, waar ze een jaar een rustig leven leidt. Later wordt ze overgeplaatst naar Apeldoorn, naar een open instelling voor kinderen. Maar dan doet haar oom zich voor als de nieuwe voogd en krijgt hij weer de controle over haar leven. "Ik leefde gewoon helemaal in mijn eentje, met het geheim. En ik was zo bang."
Zodra Christina meerderjarig is, brengt haar oom haar naar een flat in een voorstad van Frankfurt. Hij vertelt haar ouders dat ze serveerster in Düsseldorf is en dat het goed met haar gaat. Maar in werkelijkheid wordt Christina elke dag door haar oom tegen haar wil in naar het bordeel gereden. "Het was de hel. Verschrikkelijk. Ik zat gevangen en kon geen kant op. Ik werd door mijn oom beheerst, hij was heel controlerend. Ook heel bepalend over wat er aan voedsel in mijn lichaam kwam. Ik kon niet eens zelf eten kopen. Ik had geen geld en kon niet naar buiten."
Christina
"Ik zat gevangen en kon geen kant op."
Aan één stuk door wordt Christina door mannen misbruikt, vaak wel vier mannen in één uur. In zijn auto kan Christina's oom via de camera's die er hangen kijken wat er in de kamers van zijn bordeel gebeurt. "Daardoor wist ik dat ik nergens naartoe kon gaan. Ik kon gewoon niet vluchten. Zo heeft hij mij gemanipuleerd en bedreigd en gechanteerd. Als ik ook maar iets zou zeggen of doen, dan zou hij beelden van mij verspreiden bij familie en vrienden."
Christina's oom gaat zelfs zo ver dat hij medische ingrepen laat doen die haar uiterlijk veranderen. "Dat deed hij om meer geld te kunnen verdienen aan mijn lichaam. Zo heeft hij mijn neusbrug kapot gemaakt, en heeft hij een liptatoeage laten zetten, die er nu gelukkig niet meer is. Hij heeft ook een deel van mijn tanden uit laten slijpen en er een brug op gezet. Ik wist niet wat me overkwam. Dan lag ik bij de tandarts, werd er geboord en was er allemaal bloed."
Op een dag brengt Christina's oom haar naar een kerk waar zij van hem bij een beeld van Maria moet zweren dat ze nooit zal vertellen wat haar oom met haar gedaan heeft en doet. Maar dan gaat zijn telefoon en loopt hij even weg. "Ik stond daar en voelde dat ik trilde en angstig was. Maar toen kwam broeder Timoteüs naar me toe en vroeg wat er aan de hand was, of wat er gebeurd was. Ik kon niets zeggen en vertrouwde niemand en werd natuurlijk ook bedreigd om niets te vertellen. Toen zei hij dat ik hem kon vertrouwen."
En dan, onverwachts, breekt Christina. "Ik dacht: deze man kan ik vertrouwen, ik kan het hem vertellen. 'Er is hier een man die mij gevangen houdt, ik kan geen kant op. Hij heeft mij opgesloten en buit mij seksueel uit', zei ik. Hij schrok er heel erg van en vroeg of hij voor me mocht bidden."
Als Christina aan dit moment terugdenkt, weet ze dat dit cruciaal was: leven of dood. "Ik was in die tijd ook heel suïcidaal. Ik zag mijn leven niet meer zitten en dacht dat ik hier nooit meer uit zou komen. Het maakte me heel angstig. Maar dit moment met de broeder was een moment van overwinning." Voor de broeder was het ook een bijzonder moment, waarin hij duidelijk het ingrijpen van God ervaarde. Het aanspreken van mensen die bij de beelden staan was namelijk niet iets dat hij gewoonlijk deed.
"Alleen God kan de familie weer samenbrengen en de waarheid naar boven brengen."
Deze broeder, Timoteüs van het Lievevrouwenklooster, helpt Christina, dan twintig jaar, uiteindelijk ontsnappen door een treinticket van Frankfurt naar Enschede voor haar te kopen. Zo ontsnapt ze aan haar oom en alle gruwelijkheden waaruit haar leven zo lang had bestaan en wordt door een gezin opgevangen. Ze vindt God, maar haar leven is nog altijd lastig. "Mijn familie gelooft niet dat mijn oom mij heeft uitgebuit. Nu zijn we 23 jaren verder, maar alleen God kan de familie weer samenbrengen en de waarheid naar boven brengen."
Iedere dag moet Christina leven met PTSS. Ze vindt het belangrijk om haar verhaal te delen. "Dat doe ik niet voor mezelf, maar om te getuigen dat hoe duister en hoe diep de bodem ook is, Jezus daar altijd is. Het leven is niet voorbij, er is hoop. Mijn leven leek voorbij te zijn, maar God bleef mij kracht geven." Als christen gelooft ze dat zonden kunnen worden vergeven. "Ik ben in staat om hem te vergeven, maar ik denk dat zo'n persoon niet vrij mag rondlopen. En dat doet hij nog wel. Over aangifte kan ik helaas niets zeggen, dat ligt gevoelig. Maar ik denk dat God hem zal straffen, en dat dat niet aan mij is."
In Dit is de kwestie (EO) gaat Rachel Rosier verder over dit onderwerp in gesprek. Bekijk de volledige uitzending hier.
Wil jij de aflevering liever streamen? Klik hier om de aflevering te bekijken via NPO Start.
