Waarom zijn sommige vrouwen bang voor het azc in Loosdrecht? 'Dit gaat niet om geloof, cultuur of huidskleur'
Leestijd: 4 minDoor Stijn de Jong
Leestijd: 4 minDoor Stijn de Jong
"Er is een gevoel van onveiligheid."
"Er is gewoon nul informatie."
"Ik dacht: misschien kan ik helpen met mijn ervaring."
Er komen 70 mannelijke asielzoekers in het Loosdrechtse gemeentehuis, maar over de weg daarnaartoe is niet iedereen enthousiast. Een groep vrouwen is extra bang voor de komst van deze mannen. Hoe komt dat? "Er moet een duidelijk en concreet veiligheidsplan komen."
110 mannelijke asielzoekers: dat aantal zou 22 april maximaal een halfjaar huisvesting krijgen in een leegstaand deel van het Loosdrechtse gemeentehuis. De gemeente verlaagde dat aantal later naar 70. De mannen nemen volgende week hun intrek.
De komst van de asielzoekers leidde tot veel commotie in het dorp. Zo werd de politie bekogeld met zwaar vuurwerk en waren er vernielingen bij het gemeentehuis. Een 34-jarige man werd voor de laatstgenoemde daad aangehouden en krijgt een wekenlange celstraf.
Ook waren er demonstraties, onder meer van enkele honderden vrouwen. Ze maken zich zorgen om de veiligheid, omdat inwoners kort voor opening op de hoogte werden gebracht. Toch deed de gemeente vorig jaar onderzoek naar wat er nodig is voor een asielzoekerscentrum. Daarbij werden inwoners betrokken. Een woordvoerder van de gemeente zegt dat een 'noodopvang iets anders is dan een asielzoekerscentrum' en begrijpt dat inwoners zich 'overvallen' voelen. Alleen direct omwonenden van de locatie kregen een brief over de komst.
In het radioprogramma Dit is de dag (EO) gaan mensenrechtenactiviste Steffi de Pous, raadslid Frederique Durlacher en Shelley, een van de organisatoren van de vrouwenmars, met elkaar in gesprek. Twee laatstgenoemden liepen mee. De Pous plaatste op LinkedIn en Instagram een bericht dat ze in gesprek wil met de mensen in Loosdrecht.
Steffi de Pous
Mensenrechtenactiviste"Ik hoorde dat er veel zorgen waren. Ik heb ruim tien jaar op het grootste vluchtelingenkamp, kamp Moria op Lesbos, van Europa gewerkt. Ik dacht: misschien kan ik helpen met mijn ervaring. Ik wilde het liefst het gesprek met elkaar aangaan."
Shelley, medeorganisator van de vrouwenmars, werkte ook een tijd op Lesbos. Zij heeft juist een heel andere ervaring. zo werd Shelley een keer bekogeld met stenen door tieners van het vluchtelingenkamp en voelde ze zich daar niet altijd veilig. En ze snapt dat het gevoel in Loosdrecht ook kan heersen.
Shelley
Medeorganisator vrouwenmars"Er is een gevoel van onveiligheid. Daar moet gehoor aan worden gegeven, met een duidelijk en concreet veiligheidsplan waarbij inwoners inspraak hebben."
Al is dat veiligheidsplan ook niet waterdicht, volgens Shelley. Ze maakt zich ook zorgen om hoe de mannen zich gaan gedragen.
"Het zijn alsnog mensen met een trauma. In mijn ervaring vind ik het niet zo'n fijn idee dat daar zeventig mannen zitten die geen dagbesteding hebben. Ze kunnen gaan en staan waar ze willen."
De Pous herkent het probleemgedrag van vluchtelingen niet.
Steffi de Pous
Mensenrechtenactiviste"Ik heb tien jaar op het Amsterdamse Leidseplein gewerkt en ik heb me daar vaker onveilig gevoeld dan in het grootste vluchtelingenkamp van Europa. Ik kan me voorstellen dat je bang bent voor mensen die er anders uitzien."
Shelley schudt haar hoofd in de radio-uitzending.
Shelley
Medeorganisator vrouwenmars"Dit gaat niet om geloof of cultuur of wat je huidskleur is of wat dan ook. Dit gaat om gebrek aan communicatie om veiligheidsmaatregelen te treffen om als dorp je veilig genoeg te voelen met zeventig mannen die genoeg hebben meegemaakt."
Durlacher begrijpt die zorg.
Frederique Durlacher
Raadslid Fractie Durlacher"Er is gewoon nul informatie. We weten niet waar deze mensen vandaan komen. We weten niet wat er met deze mannen aan de hand is. Het probleem is: we zitten in een tijdperk van sociale media. Daar wordt een scheet gelaten en ondertussen wordt dat heel erg opgeblazen. Het zouden mannen uit het uitschot van Ter Apel zijn. Ik kan me voorstellen dat inwoners ongerust worden. Als burgemeester zou ik met die mensen in gesprek gaan."
Raadslid Frederique Durlacher liep mee in de mars 'uit interesse' en is niet te spreken over het proces van de communicatie naar de inwoners van het dorp. Dat is waar het volgens haar misgaat.
"Omdat het last-minute was, maar wellicht ook doordat burgemeester Mark Verheijen de boodschap over het azc op persoonlijke titel deed en daarmee sluit je je raad en college uit. Ik ben voor transparantie en participatie."
In Dit is de dag (EO) gaat Joram Kaat verder over dit onderwerp in gesprek. Beluister de uitzending hieronder als podcast.
De weergave van Spotify vereist jouw toestemming voor social media cookies.
Luister jij liever via een ander kanaal? Klik hier om het gesprek af te spelen op jouw favoriete podcast-app.
Azc-omwonenden krijgen duizend euro: 'Je jaagt mensen angst aan'
Azc zorgt voor verdeeldheid in christelijk Nieuw-Lekkerland: âEr wordt over ons heen gelopenâ
Gemeenteraadsverkiezingen 2026: moet jouw gemeente zich verzetten tegen een AZC?
