Hoe Joods-zijn na 7 oktober niet meer als vanzelfsprekend voelt: 'Je wordt ingedeeld op goed of fout'
Leestijd: 3 minDoor Nicolette de Boer
Leestijd: 3 minDoor Nicolette de Boer
Nu het hevige oorlogsgeweld in Gaza is gestopt, is de hoop dat het debat in Nederland ook minder fel wordt. Maar voor Joden is er wel echt een vóór en na 7 oktober, zegt auteur Ronit Palache in Dit is de Week (EO): "Voor veel mensen voelt Joods zijn niet meer als vanzelfsprekend."
Voor haar eigen podcast Joods (over) leven spreekt Palache met 9 Joodse mensen over hoe de periode na 7 oktober hun leven in Nederland raakt. Daarin merkt ze een waterscheiding met de gebeurtenissen voor en na die tijd, vertelt Palache in Dit is de Week (EO): "Het zijn natuurlijk veel wisselende verhalen, maar wat ik vooral hoor, is dat de positie van Joods-zijn in Nederland echt opnieuw bevraagd moet worden."
Zo vertelt ze dat Joods-zijn niet meer als vanzelfsprekend voor veel mensen voelt. "Dat ze gecanceld worden op basis van het Joods-zijn. Dat alle boycots ook voor veel Joden in Nederland vijandig voelen." Ook hoort ze verhalen van Joden die kritisch zijn op de regering-Netanyahu en dat vervolgens in hun eigen groep moeten ontgelden: “Daar worden ze weer als verrader gezien."
Een ander voorbeeld: vriendschappen die je dwingen om iets te kiezen. "En elke keer als je het over iets hebt, klinkt: 'Maar wat vind je dan van Netanyahu?’ Continu verantwoording moeten afleggen, gepakt worden op woordgebruik."
Ronit Palache
Joodse auteur"Joden worden ingedeeld op goed of fout en dat is buitengewoon pijnlijk voor veel mensen."
Ze ziet dat Joden worden ingedeeld op goed of fout. “Mensen willen het graag overzichtelijk houden en dat is buitengewoonlijk pijnlijk voor veel mensen. Dat heeft ook een vertrouwen geschaad. Want je moet niet vergeten dat de meeste Nederlandse Joden een geschiedenis hebben met de Holocaust."
"En wat hebben we gezien in de Holocaust?", zegt Palache. "Nederlandse Joden hadden zich aangepast, waren geïntegreerd en deden mee met alles en iedereen. En toen het eenmaal zover was, waren ze alleen nog maar Jood. Dat gevoel hebben veel Joden nu opnieuw, of het nu terecht is of niet. Er is natuurlijk ook een flinke stijging in het aantal antisemitische gebeurtenissen."
Zelf herkent ze ook het gevoel dat ze steeds moet nadenken hoe ze iets zegt. "Als ik beschrijf hoe de situatie voor gijzelaars was, denk ik tegelijk ook aan de Gazanen die nu terugkomen op een plek en dat moet dan vrede zijn. Dat is afschuwelijk. Ik heb dat nog niet eens kunnen zeggen en ik weet dat iedereen er al bovenop zit: 'Maar de Gazanen dan?'."
Het bestaat naast elkaar, zegt Palache, die ook worstelt met de woorden die ze gebruikt. "In de oorlog, in dit conflict, hoe je het noemen wil: er zijn alleen maar verliezers. Het moet stoppen."
Laatste levende Israëlische gijzelaars vrijgelaten: 'Eerste hoopvolle moment sinds twee jaar'
Twee jaar na 7 oktober: hoe kijken Joden nu naar Israël?
Directeur Holocaustmuseum vindt dat linkse partijen zich duidelijker moeten uitspreken over antisemitisme: 'Het is doodstil'
'Gitzwarte nacht' in Amsterdam: wat is er nodig om antisemitisme te bestrijden?
Joodse Betty voelt zich niet meer veilig in Nederland: 'Moet meer dan ooit om me heen kijken'
